Karuna(het gesprek met niemand)

Hoi paps, hier ben ik weer. Gisteren rond de zelfde tijd ook aangeroepen, maar je was afwezig. Zoals altijd sinds meer dan één maand. Is niet erg, morgen doe ik het weer. Verder gaat alles goed met ons. Mams heeft last van duizeligheid en spreek wat verwarde taal. Ze is haar levenslust kwijt. Soms begint ze een zinnetje in het Nederlands en eindigt in het Frans of omgekeerd. Ja ja ik weet het, mams is niet meer van de jongste. We hebben goed en veel ingekocht op een ‘brocante’ in Holland. Oude juwelen, porselein, vazen in keramiek, enzovoort… te veel om alles op te noemen. Het komende weekend staan we op het Vossenplein en hopen op en flinke verkoop want we hebben reparatiekosten van 400 euro aan de auto. Dikke kus van mij…

Paps is anderhalve maand geleden plots overleden en zoals dat hoort gecremeerd in de Stillelaan, omringt door familie en vrienden die gezamelijk een bloemenkrans in de vorm van een groot scheepsanker meedragen. Zijn GSM heeft dochter Kaatje onder haar hoofdkussen verstopt. Waar ook ze zich bevindt kan ze hem steeds aanroepen en hoort ze zijn guitige stem;

“HOYHOY---Voor het ogenblik ben ik er niet --- zal je snel terug bellen --- tot dan --- schipper Oscar”.

Rouw (van Germ. hrouwen, verwant met Eng. sorrow en Sanskriet karuna) is een emotionele reactie als gevolg van een verlies, in het bijzonder het verlies van een naaste. Normaal gesproken zal de intensiteit van de reactie in de loop van de tijd afnemen, de rouw kan echter zo heftig zijn, dat de levenslust verloren gaat.

Ikke Bravo heeft eveneens een verhaal dat aansluit met het verhaal van Kaatje en de rouw om haar teerbeminde vader. Hij koopt op het vossenplein een vast telefoontoestel met alles er op en er aan. Aan de verkoper stelt hij de gebruikelijke vraag;

-Ca fonctionne?

-Evidemment…la vieille dame est morte et j’ai vidé son appartement.

Vrienden en kennissen die Ikke Bravo aanroepen krijgen nu de zwakke stem van het oude vrouwtje te horen;

 ---Je ne suis pas la pour le moment---a très bientôt--- Henriette.

Ikke Bravo vertikt het om het berichtje te verwijderen en te vervangen.  

Lofzang aan de stilte                                           

Oras zegt:

“silentium est hominis inventum”                                         

"silence is a human invention"                                         

"el silencio es una invención humana"                                                                                                                                               

    Het is duidelijk dat na het gesprek met de ooievaar hij een Wereld Windorgel ORGELPUNT MALPARTIDA zal bouwen ter ere van de de “Blanka Cikonio”. In de polders aan de Noorderzee waar Ikke Bravo geboren is en als knaap opgegroeide was het de blauwe reiger (Ardea cinerea) die onder vaders bescherming stond. Er mocht geen aardkluit of gladde kei naar gegooid worden en niet worden opgejaagd uit het hoge riet waar de ranke vogel aan het vissen was. Een  kaakslag, gepaard met de nodige uitleg over de Heilige Vogel was zeker een zware straf!!!

De ooievaar daarentegen brengt de pasgeboren baby en legt het in een keurig klaarstaande wiegje. Wanneer hij vader de vraag stelde waarom er nooit een ooievaar te zien is boven de rietvelden en er toch kindjes geboren werden  was het ; Ventje toch…De ooievaar komt van ver…Er staan hier geen hoge bomen waarin de ooievaar zijn nest van 2 stappen doorsnede en 1 kniehoogte hoog kan bouwen. Jammer hé…want er is hier voedsel genoeg in de waterplassen.

Het zwevende geluid van het windorgel - ORGELPUNT 39°26’46,52”N – 6°30’20,66”W zal een lofzang zijn aan de solo flight of the stork “Blanka Cikonio” (witte ooievaar) boven het ruwe landschap genaamd Malpatrida, gelegen in het Zuid Westen van Spanje.

Deux êtres sont placés face-à-face.

En tête-tête.

Ils conversent.

Un échange dont le

contenu ne sera jamais divulgué.

LEUGENDETECTOR

Dialoog met de “Blanka Cikonio” (esperanto)

13 vragen en 13 antwoorden

VRAAG: Ben jij…                        ANTWOORD: Ik ben…

1   JUSTULIO (rechtvaardig)                            - Als het mij past!

2   GEEDZIGÔ (trouw)                                                   - Als het mij past!

3   HELPEMA (hulpvaardig)                                     - Als het mij past!

4   SUPERSTICÂ (bijgelovig)                         - Als het mij past!

5   KOLORO-BLINDA (kleurenblind)                              - Als het mij past!

6   PRIDE (trots)                                          - Als het mij past!

7   AVARA (geldzuchtig)                                     - Als het mij past

8   VAINGLORIOUS (roemzuchtig)                                 - Als het mij past

9   PACA (vredelievend)                                          - Als het mij past!

10 MALAMINDA (haatdragend)                            - Als het mij past!

11 RELEASING (vrijgevig)                                           - Als het mij past!

12 CLARIVIDENTE (helderziende)                            - Als het mij past!

13 MALDOLCA (verbitterd)                              - Als het mij past!

Een dialoog met de ooievaar werkt als een leugendetector waaraan niet te ontkomen valt. Hij heeft geen roep omdat er spieren in zijn keel ontbreken en gebruikt snavelgeklepper om je te begroeten. Voor de mens lijkt het of de mythische vogel een vraag stelt en een duidelijk antwoord verwacht.

Hij weet of je liegt tegen jezelf of de waarheid zegt.

De “Blanka Cikonio” (cicindiidae) daalt voor de dertiende keer in glijvlucht, met gespreide vleugels, tot bij het nest gebouwd hoog op een monumentaal sculptuur van opeengestapelde autowrakken.

Drie korte vleugelslagen om af te remmen. Een zachte landing. In de lange, rechte en stevige snavel een twijg. Hij overschouwt rustig de wereld alvorens de twijg zorgvuldig in de nestwand te vlechten.

Kijkt mij aan en stelt voor de zoveelste keer een korte, duidelijke vraag maar wacht niet op het antwoord.

Staande op de rand van het nest, spreidt hij de vleugels met een vleugelbreedte van meer dan twee meter. Een elegante duw met zijn lange roodkleurige poten met korte tenen en oeps… hij zweeft in een majestueuze bocht boven een rotsachtig, Bijbelsmooi landschap in de omgeving van Malpartida…

39°26’46,52”N – 6°30’20,66”W

EEN NATUURGETROUW REISVERSLAG

DIALOOG MET DE WITTE OOIEVAAR

ANNO LENTE 2012

MALPARTIDA DE CÀCERES / EXTREMADURA / SPANJE / MUSEO VOSTELL

TINEKE VAN HEULE

Ten huize van de Bravo’s was een boek lezen, kaartspelen, schaken, muziek maken en zingen niet erg in trek. Er waren andere dingen te doen zoals paling vangen met de platte schuit en het kruisnet, of jagen op haas en wilde eend of patrijs voor de zondagmaaltijd. Nooit meer dan nodig want dat was verkwisting. Ontspanning stond niet op de agenda. Bezig zijn, zeven op zeven dagen van de week. Bezoek van vrienden was alleen op zondagnoen van 11 tot 4 aan de feesttafel in de beste kamer. Een bijeenkomst doorspekt met sterke verhalen over de Eerste en Tweede oorlog en over de noden van het door de franskiljons onderdrukte Vlaamse volk. Moeder Bravo sprak met veel zwier het West Vlaams, vlot Frans en Duits maar is nooit buiten het polderdorp geweest. Kortom, een duivels- scherpe tong had ze, een fenomenaal geheugen en kon hoofdrekenen als niemand anders.

Iedereen kon wel het liedje meezingen wanneer moeder Bravo uit volle borst en met een vrolijke, warme stem Tinneke van Heule begon te zingen van begin tot het einde. In de woonkamer, in de bakkeuken, in de stallen, of op het veld. Ze had de volledige tekst gekregen van Stijntje-moustache (Streuvels). Een van de vele huisvrienden van de Vlaamsgezinde Bravo’s.

TINEKE VAN HEULE

Tineke van Heule, ons maartje,
Kan werken gelijk een paardje,
Kan melken, kan mesten,
Kan schuren gelijk de besten.
Tineke van Heule, ons maartje,
Staat hoog in de gunst van mijn vaartje,
En als moederken haar prijst,
Dat mijn zuster er om krijst,
Dan lach ik een beetj' in mijn baardje.

Liever dan een vis die in een goudzee zwemt,
Liever dan een vogel die geen sparen kent
Liever dan een freule, Tineke van Heule,
Tineke, ons maartjen in haar hemd ! (bis)

Tineke heeft geld noch goedje,
Noch landeke, noch pandeke, noch koetje,
Noch huisje, noch kruisje,
Noch een lappeke voor op mijn buisje.
Tineke heeft geld noch goedje,
Maar een hemel is haar lachen en haar groetje,
Als zij trippelt naar de bron,
Met haar emmer in de zon,
En haar klompeken vast aan haar voetje.

Tineke van Heule, mijn minneken,
Op u staat mijn zoetste zinneken,
U lust ik, u kust' ik,
Op uw harteken bouw en rust ik.
Tineke van Heule, mijn minneken,
Mijn poezelig dubbel kinneken,
Leg uw handeke in de mijn
En een bruiloft zal het zijn
Van een boer en een schoon boerinneken.

Heule is een dorp in de Belgische provincie West-Vlaanderen en een deelgemeente van Kortrijk. De eerste vermeldingen van de nederzetting dateren van 1111. Volgens sommigen zou de Heulebeek, die door het dorp stroomt, haar naam aan het dorp danken, maar volgens anderen zou Heule een verbastering zijn van geul of geule, de greppel waarin een beek loopt, en zou het dorp de naam van de beek gekregen hebben. Het volksliedje Tineke van Heule dankt zijn naam aan dit dorp.

In Heule is ook de bekende Vlaamse schrijver Stijn Streuvels (Franciscus Petrus Maria (Frank) Lateur) op 3 oktober 1871 geboren. Een gedenksteen hiervan is terug te vinden in de Kortrijkstraat. Er zijn enkele wijken/straten in Heule genoemd naar bekende stukken van deze schrijver, zoals Zomertij, Najaar en Winterland.

PRAATPAAL 3

(als bij toeval ontdekt in het zwerfarchief van de meester)

ORAS CODE

10-01-06

     Er komt geen einde aan het afscheidfeest... alsmaar weer tonen ze de reistickets waarop de afbeelding van het grootste zeeschip ter wereld pronkt. De kostprijs is in Britse Pound Sterling. Niemand van het dorp kan uitrekenen hoeveel dat eigenlijk is in hun plaatselijke munt. 
Ze hebben twee plekjes gereserveerd in de diepste “kelder” van de boot. Dicht bij de machines en de kolenhokken. Daar is het namelijk veel goedkoper. Wel lawaai van stampende pistons. Bloedheet ook en je moet het zonder zeebries stellen want je mag niet op het “dak”. Opmerkzaam zegt iemand langs zijn neus weg dat schepen geen ‘kelder’ en geen ‘dak’ hebben. Er bestaan andere woorden voor maar welke woorden weet de opmerkzame man ook niet. Goed…goed, als we elkaar maar begrijpen. Ze wonen hier ten slotte ver van zee! Daarbij weet een zeeman ook niet dat een ploeg scherpe scharren heeft en het ijzeren beslag met zeven lange spijkers aan de hoefwand van het paard gespijkerd is. Stijn Streuvels die alles wist over de boer en geile boerenmeiden in Vlaanderen maar Amerika niet kende omdat het te ver van het Lijsternest lag was bevriend met vader Bravo en schreef in ‘De Vlaschaard’ de verhalen rechtstreeks op wat hij in zijn omgeving als een luistervink te horen kreeg. 
Stijntje Streuvels keek en luisterde veel maar zag niet alles, pleegde vader Bravo te zeggen over hem.   
Alhier, aldaar een haastige boer was er die de peerden aan den ploeg spande... den steert van den breker neer en de zeven scherpe scharren genaakten grond... 
De ploeg heeft maar twee scharren voor het winterploegen in de zware polder. Zelfs met een gespan van drie zware peerden. Vader Bravo voegde er guitig aan toe. Schoenmaker blijf bij je leest... Dit zegt men tot iemand, die een oordeel velt over iets, waarvan hij geen verstand heeft. De zegswijze is ontleend aan het verhaal van Apelles een beroemde Griekse schilder, tijdens de regering van Alexander den Groote. Toen de kunstschilder zijn werk in het openbaar toonde had een schoenmaker iets aan te merken op de ene sandaal. 
Voor Ikke Bravo zijn er bewijzen genoeg en hij zegt. 
Een schoenmaker gaat nooit verder dan ZIJN leest, een moeder nooit verder dan HAAR kind en de dichter blijft bij ZIJN woorden...

Als beide aspirant-emigranten uit hun feestroes ontwaken is de laadkaai leeg en is het zeeschip TITANIC al ver achter de horizon. Zelfs de dikke rookpluim uit de vier schoorstenen van het snelste en grootste schip ter wereld is niet meer zichtbaar.
Erg hé!!!
Ze willen verder feesten maar de lol is er af. Teneinde raad besluiten ze terug naar de Vlaanders te reizen om daar het vertrek van de volgende boot af te wachten. Ze voelen zich stateloos, zijn uit het bevolkingsregister geschrapt en hebben nu al heimwee naar het verloren avontuur. In hun geboortedorp wordt flink gelachen met de twee mislukte immigranten. In de kroegen krijgen ze meteen de spotnaam Buffalo & Bill geïnspireerd door de vele wildwestern verhalen. Buffalo Bill, Amerika's beroemdste cowboy leidde een ongemeen bestaan, dat mythologische vormen zou aannemen. Maar hij bestaat echt.
 
Avontuur... Precies wat de twee vrienden willen beleven. 
Daar ze voor de aankoop van hun ticket alle bezittingen hebben verkocht en geld geleend bij de familie moeten ze in een hooischuur slapen en mogen ze mee-eten bij de pas getrouwde zus van een van hen. Ze moeten er wel wat voor betalen want de mensen in de Vloonders houden van centen. Om de tijd te doden zitten ze dagenlang in de kroeg op het dorpsplein recht over de kerk en kijken wat droevig voor zich uit. Hun 20 kilo ‘Harelbeekse grove pijptabak’ aangekocht om in Amerika op te roken staat naast hen op de vloertegels. Ze roken pijp na pijp om hun mysterieuze honger te stillen. Ze dromen echt van de Rocky Mountains en hun voorgebergte de Black Hills. Eindeloze prairies vol grote kudden bizons die al grazend over de uitgestrekte graslanden trekken. Wilde indianen die men zonder meer overhoop moet schieten wil je zelf niet gescalpeerd worden door deze wilde roodhuiden.

Vanuit het stijlvol gemeentehuis komt plots iemand aangerend. Dwars over het verlaten dorpsplein, richting Den Witten Engel. Het is de secretaris van de burgemeester. Hij zwaait met de gazette Ons Volk - Alles voor Vlaanderen - Vlaanderen voor Christus’ en schreeuwt naar ingebeelde voorbijgangers dat ze opzij moeten. Hij valt letterlijk het café binnen. Buiten adem kan hij net het woord uitspreken.
Ti… ta… nic!!!
Dan zucht hij.
Ne-drie-dub-le-drup-le-in-ne-biergloos-god-ver-doome-toch!!!

Zwijgend kijken ze naar de voorpagina. Het zinkend schip. De boeg torenhoog als de dorpskerk. Naar de nachtelijke hemel gericht. Er zijn nog maar twee van de vier rokende schoorstenen te zien. Op de fraai gegraveerde oceaangolven drijven drenkelingen. Reddingsboten overvol om hulp roepende vrouwen en kinderen. Volgens de krant is het de fout van de dikke maar toch te dunne ankerbouten die de zware stoomketels op hun plaats moeten houden bij noodweer. Duizend ton staal schuift naar de achtersteven en slaat een gat veel groter dan een hooiopper, dwars door de stalen romp. Honderd duizend klinknagels die het fiere zeeschip samenhouden knallen als geweerschoten...
 
De oceaanstomer RMS Titanic telde 2 227 opvarenden (1 320 passagiers en 907 bemanningsleden) bij haar vertrek op 11 april 1912 uit het Ierse Queenstown. Het schip was de dag ervoor vertrokken uit Southampton en had al een tussenstop gemaakt in Cherbourg.
 
De Titanic zinkt…Het klagend geloei van de misthoorn en het geluid van de noodklok versmachten in de ijskoude golven. De overvolle reddingssloepen roeien zich een weg door duizend ronddrijvende drenkelingen. De multimiljonairs die met te kapitein nog aan het feestvieren zijn in de luxebar gaan als helden de dood tegemoet.

Een verdwaalde op drift geslagen witte ijsberg krijgt de schuld. Het is altijd zo. Het is de schuld van de storm als een schip vergaat.

Een maand na de ramp trouwen de twee op avontuur beluste jonge mannen met hun ‘oud lief’ dat zij hebben laten ‘steken’ even voor hun vertrek naar de Nieuwe Wereld. In hun afscheidsbrief die ze samen hebben opgesteld onder leiding van de dorpspastoor staan deze woorden ‘we komen jullie oppikken zodra fortuin gemaakt met een tabakplantage New-Harelbec-Tabaco-Company. Zo uitgesterkt zal de plantage zijn dat je met een snel paard een halve dag nodig zal hebben om naar het verst gelegen perceel te galopperen.

 
Helaas, tussen droom en daad… Enzovoort...enzovoort!!! 
Ze kopen samen een stuk gemeentegrond aan de bosrand van hun geboortedorp. Delen de lap in twee gelijke delen en helpen elkaars blokhut bouwen. Hun nederzetting wordt gedoopt ‘Klein Amerika’.  Om aan de kost te komen runnen ze het inmiddels beroemde café ‘De Zwerver’. Met als opschrift in fraaie letters geschilderd boven de ingang. ‘Een zwerver verdwaalt nooit’.
Ze leven lang en gelukkig en hebben veel gezonde kinderen. 
De reis tickets van de twee immigranten zijn mooi ingekaderd en hangen in het stijlvolle gemeentehuis naast het portret van de Koning, de Koningin en het vaandel met de vechtlustige Vlaamse Leeuw. Deze klimmende leeuw staat al in 1162 op het ruiterzegel van graaf Filips van den Elzas. Hij zou zelfs van Engelse afkomst zijn en is het teken bij uitstek van de christelijke ridder.
Het leven is goed in de Vlaanders, fluistert men in het kleine dorp.

PRAATPAAL 2

(als bij toeval ontdekt in het zwerfarchief van de meester)

ORAS CODE 2007

IN DIT SCHRIJN RUST

“GRONDBEGINSELEN DER DICHTKUNST”

Een reliekschrijn is een versierde bergplaats om relieken te bewaren. Een schrijn kan van heel bescheiden tot gigantisch groot zijn. Het kan gaan om het volledige stoffelijke overschot van een wezen, maar ook om kleine gedeelten daarvan, zogenaamde partikels.

De oudste reliekschrijnen waren meestal beurzen van kostbare stof met een draagriem en kwasten. De huidige bursa, waarin de corporale wordt bewaard, is er nog aan verwant, maar heeft een meer vierkante vorm. In verschillende musea worden nog exemplaren bewaard. Een volgend stadium was een reliekenbeurs, maar nu in metaal, meestal verguld zilver.

Een andere populaire vorm was een schrijn in de vorm van een doos die met ivoor was bezet, in allerlei vormen. Dit was vooral geëigend voor kleinere relieken.

In de tijd dat de gelovigen erom vroegen de relieken ook werkelijk te kunnen zien, kwamen houders in de mode die in feite de voorlopers waren van de monstrans die nu nog gebruikt wordt voor uitstalling van het Allerheiligste. Sinds die tijd worden kleinere relieken ook bewaard in ronde metalen doosjes, zogenaamde theca's.

Hij zal piraatkopieën digitaal op DVD branden alvorens de “GRONDBEGINSELEN DER DICHTKUNST” voor eeuwig in de  metalen filmdoos te verzegelen met zijn zegelring.

ORAS

Het kostbare reliek onder een stolpvan origineel Boheems kristal in bewaring geven aan de drukbezochte Tempel der Letteren.

Bij deze Tempelpoort, waar altijd talloze kooplieden rondhangen, zal hij de piraatkopieën als fraai sieraad te koop aanbieden. Een juweel om de borst van diepgelovigen te sieren en te beschermen tegen de negatieve krachten van ‘blindgeloof’. Een veel voortkomende menselijke kwaal. Met de bijeen gesprokkelde munten zal hij in de duinen aan de Noorderzee een zandkasteel bouwen met evenveel torens als de vrouwen die hij heeft bemind.

Nieuwe definitie van ‘het woord’

Dichter (of Poëet): staat bekend om zijn typische reactie tegenover vermeend gevaar, namelijk spuwen in de richting van zijn belager. Het zure uitgespuwde speeksel bestaat gedeeltelijk uit halfverteerd voedsel uit de maag.

Angst om  falen is bij de Dichter (of Poëet) de drijfveer die hem er toe aanzet rijen geblinddoekte woorden te planten op de onvruchtbare zoutmeren (Salinas). De eeuwige dorst lest hij met mineraalhoudend bronwater uit de ijzige koude hoogvlakten. Hij is een lama versierd met kleurige kwasten aan de oorpunten en heeft een gespleten hoef. Soms ook schaapskameel genoemd omdat hij zware lasten draagt dwars door zuurstofarme gebieden.

(algemeen verklarend woordenboek voor (on)geletterden – eerste druk)

PRAATPAAL 1

ORAS CODE 2007

(als bij toeval ontdekt in het zwerfarchief van de meester)

“LENTENACHT EN WASSENDE MAAN,

ZAAI HET MOSTERDZAAD”

MET HET ASFALTSCHIP TOT DIEP IN DE WOESTIJN WAAR KAMELEN KOMEN EN GAAN EN KOMEN -STOP- ZANDKORRELS WORDEN GETELD VOOR DE ZOVEELSTE MAAL -STOP- WAAR MAAN EN ZON ELKAAR BEGROETEN ALVORENS AFSCHEID TE NEMEN VAN DE SCHORPIOEN -STOP- ALS ENIGE GETUIGE DE TROUWE VENUSSTER WAARVAN ALLE OCEANEN SINDS LANG ZIJN OPGEDROOGD -STOP- DOOR SCHAAPHERDERS GEDOOPT ‘L’ ETOILE DU BERGER’ -STOP- BIJ ZONSOPGANG HET VOOR EEUWIG VASTLEGGEN VAN HET ‘OOSTEN’ WAARDOOR ‘ZUID’ EN ‘WEST’ EN ‘NOORD’ EEN DEFINITIEVE PLAATS TOEGEWEZEN KRIJGEN -STOP- ‘ORDNUNG MUSS SEIN’ FLUISTERT EEN PRUISIESE HELDIN ONTSNAPT UIT EEN NOOIT GESCHREVEN SAGE -STOP- NAAR HET SCHIJNT STAAT ZE VEEL DICHTER BIJ DE DICHTER DAN HET LIEFJE VAN DE DICHTER -STOP- HET SCHATTEN VAN INGEBEELDE AFSTANDEN VAN HIER TOT GINDER EEN STEENWORP -STOP- DE LENGTE VAN ZIJN EIGEN SCHADUW ALS ENIGE BETROUWBARE MAATSTAF -STOP-. HIJ TEKENT NATUURGETROUW DE BLAUWE KETTING VAN HET ATLASGEBERGTE OP EEN PIEPKLEIN ONBEVLEKT PAPYRUSVEL -STOP-. NIEMAND SPREEKT DE DICHTER TEGEN BIJ DE GEWAAGDE HERSCHEPPING VAN TIJD EN RUIMTE EN TAAL -STOP- HET ABC IS ONTSTAAN UIT HET FENICISCHE ALFABET 3500 JAAR GELEDEN -STOP- OORSPRONKELIJK IN DE RODE ROTSWAND GEBEITELD -STOP- HEDEN WORDT ELKE LETTER BEDACHTZAAM DE DRUKPERS ‘PIONEER’ TOEVERTROUWD -STOP- DE DOOR ZONNE ENERGIE AANGEDREVEN DEUS EX MACHINA -STOP- EEN LEENVERTALING VAN HET GRIEKSE APO MÊKHANÊS THEOS -STOP- DE LETTERTEKENS ZIJN ZWARTE MEGAVLINDERS IN VINYL DIE SCHAAKSPELEN MET DE TIJDGEWRICHTEN -STOP- JA HET KAN VERKEREN ZEGT DE DICHTER -STOP- UIT DE HEILIGE SCHRIFT ONTSNAPT STAAN DAAR PLOTS ZEVEN JONGELINGEN EN EVENVEEL KAMELEN -STOP- DE WOESTIJN IS OVERBEVOLKT -STOP- ACHTERDOCHTIG KIJKEN ZE NAAR DE VREEMDE TEKENS DIE NIET LIJKEN OP HET TIFINAGH -STOP- DOOR DE WIJZE MARABOUT DE HETE ZANDSTORMEN TOEVERTROUWD -STOP- HET OUDE LYBISCHE SCHRIFT IS MEEGEREISD MET DE ZWAARBELADEN  ZOUTKARAVAAN -STOP- GEEN NOOD WANT ZEKERWETEN BRENGT DE REVOLUTIE VAN TAAL EN TEKEN ONS NADER TOT ELKAAR -STOP- DANK ZIJ DE WOORDKUNSTENAAR KUNNEN GRENZEN NIET VERLEGD MAAR WEL OVERSCHREDEN WORDEN -STOP- HIJ IS DE PURPERSLAK DIE EEN KOSTBARE VERFSTOF VOORTBRENGT -STOP- EEN GRAM THYREENS PURPER KOST HONDERD KEER HET ZELFDE GEWICHT IN PUUR GOUD -STOP- WAT EEN WEELDE -STOP- WAT EEN RIJKDOM –OVER AND OUT-

POSTSCRIPTUM (na het geschrevene)

Grootvader leert Ikke Bravo de spaken schaven voor de bouw van karrenwielen. Vader het mennen van trekpaarden, het ploegen en vlas zaaien. Moeder brengt hem de goden en het koken bij. Vrouwen de vurige liefde. De dichter wijst hem op de zwaartekracht van het woord. Helaas… voor het leren lezen en schrijven staat hij moederziel alleen. De duizend angsten die hem belegeren worden verschalkt door vele listen. Neen, hij kan zijn gedachten niet kwijt aan de Blinde Dichter. Horen Zien en Zwijgen (van oorsprong uit de leer van de wijsgeer Confucius) is een alom verspreide leugen waarmee hij wel kan leven!

ZO WAS HET VROEGER…HEEL LANG GELEDEN

Als kind was de kleine Ikke Bravo en Nora de Vlaamse koehond er bij toen vader Bravo onderhandelde met de veekoopman. Tien vetgemeste ossen klaar voor de slacht. Het nam veel tijd in beslag want de dieren werden op de weide één voor één nauwkeurig geschat op hun gewicht en door de beide partijen goedgekeurd. Het is een beroep op zich en vergt jaren ervaring. Van kinds af aan was de kleine Bravo (ook Nora, bouvier des Flandres)  er altijd bij en leert hoe je het gewicht van een beest moet leren schatten. Kop, hals, brede rug, de vorm van de voorpoten en volle achterbillen. Bij akkoord over de prijs, dan met gespreide benen drie maal in elkaars handpalm slaan… Moeder Bravo nam het geld in ontvangst, telde de biljetten zorgvuldig na en knikte tevreden, want ook zij had haar zegje. Een glaasje jenever in één slok opdrinken. Een tweede glaasje volgde meteen, want op één been kan men niet staan, zegde ze met een minzame glimlach. Ze verdween in de “beste kamer” om de fles en het geld te verstoppen op een plek die zij en zij alleen kende.

NORA…(BOUVIER DES FLANDRES / VLAAMSE KOEHOND) ging met vader Bravo altijd mee jagen op het wild in de Polders. Haas, wilde eend, of patrijs. Nora was trouw en gehoorzaam maar had wel enkele, op het erf vrij rondlopende kippen dood gebeten. Tot daar aan toe tot ze de kleine Bravo onverwachts een flinke beet in de kuit gaf…Dat was één brug te ver, of waar trekt men de grens! Vader nam zijn dubbelloops hagelgeweer (Dobbelhahn Flint), nam Nora mee naar de stal en legde haar vast aan de ketting. Hij stapte enkele passen achteruit en legde aan… Nora draaide bedeesd haar kop in een andere richting want zij wist wat volgen zou…Een schot…De knal was hoorbaar tot in de bakkeuken. Als vader Bravo terug kwam had hij een traan in elke ooghoek, zette zich op een stoel, trok de lege huls uit het wapen en zuchtte “Nora wist het”.

VANDAAG DE DAG

Hallo Ikke Bravo. Ik stuurde je mail door naar de gemeente. Maar voor betalingen is een officieel factuur nodig waarop vermeld de IBAM-code en BIC-code om deze betaling mogelijk te maken. Groetjes uit Holland.

-TRISTESSE IS MOOIER DAN GELUK (Robijn Edelstein) 

-LE BONHEUR PARFAT EST QUELQUE CHOSE DE TRES PROCHE DE LA TRISTESSE. (Charlie Chaplin)

 -IL PLEUVAIT SANS CESSE SUR BREST (Jacques Prévert)

Barbara

Rappelle-toi Barbara
Il pleuvait sans cesse sur Brest ce jour-là
Et tu marchais souriante
É panouie ravie ruisselante
Sous la pluie
Rappelle-toi Barbara
Il pleuvait sans cesse sur Brest
Et je t'ai croisée rue de Siam
Tu souriais
Et moi je souriais de même
Rappelle-toi Barbara
Toi que je ne connaissais pas
Toi qui ne me connaissais pas
Rappelle-toi
Rappelle-toi quand même ce jour-là
N'oublie pas
Un homme sous un porche s'abritait
Et il a crié ton nom
Barbara
Et tu as couru vers lui sous la pluie
Ruisselante ravie épanouie
Et tu t'es jetée dans ses bras
Rappelle-toi cela Barbara
Et ne m'en veux pas si je te tutoie
Je dis tu à tous ceux que j'aime
Même si je ne les ai vus qu'une seule fois
Je dis tu à tous ceux qui s'aiment
Même si je ne les connais pas
Rappelle-toi Barbara
N'oublie pas
Cette pluie sage et heureuse
Sur ton visage heureux
Sur cette ville heureuse
Cette pluie sur la mer
Sur l'arsenal
Sur le bateau d'Ouessant
Oh Barbara
Quelle connerie la guerre
Qu'es-tu devenue maintenant
Sous cette pluie de fer
De feu d'acier de sang
Et celui qui te serrait dans ses bras
Amoureusement
Est-il mort disparu ou bien encore vivant
Oh Barbara
Il pleut sans cesse sur Brest
Comme il pleuvait avant
Mais ce n'est plus pareil et tout est abimé
C'est une pluie de deuil terrible et désolée
Ce n'est même plus l'orage
De fer d'acier de sang
Tout simplement des nuages
Qui crèvent comme des chiens
Des chiens qui disparaissent
Au fil de l'eau sur Brest
Et vont pourrir au loin
Au loin très loin de Brest
Dont il ne reste rien.

Le désespoir est philosophique : le dernier mot du texte (« rien ») illustre le triomphe du néant et de la mort comme le verbe « pourrir » (vers 56).
Le désespoir prend des actions tragiques : les pièges du destin cruel se sont refermés inexorablement (= sans possibilité de retour).

Dans le poème Barbara, l'amour a la capacité d'engendrer autour de lui un environnement positif. Le paysage devient le miroir du bonheur mais aussi du malheur. Ce poème a des apparences de la facilité d’une chanson populaire. En réalité, il dénote une sensibilité à vif, un jeu subtil sur le pathétique.

Bonjour tristesse

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Bonjour tristesse is de debuutroman van Françoise Sagan. Het boek werd uitgegeven in 1954 toen Sagan slechts 18 was. Het boek werd een ware sensatie. De titel is afgeleid van een gedicht van Paul Éluard, "À peine défigurée". Het gedicht begint met de regels

"Adieu tristesse/Bonjour tristesse..."

Texte : Paul Éluard (1895–1952)

Adieu tristesse,
Bonjour tristesse.
Tu es inscrite dans les lignes du plafond.
Tu es inscrite dans les yeux que j'aime

Tu n'es pas tout à fait la misère,
Car les lèvres les plus pauvres te dénoncent
Par un sourire.

Bonjour tristesse.
Amour des corps aimables.
Puissance de l'amour
Dont l'amabilité surgit
Comme un monstre sans corps.
Tête désappointée.
Tristesse, beau visage.

Paul Éluard, pseudoniem van Eugène Émile Paul Grindel, (Saint-Denis, 14 december1895 – Parijs, 18 november1952) was een Frans dichter.

Éluard is één van de bekendste Franse Surrealisten. Op 18-jarige leeftijd bracht hij zijn eerste dichtbundel uit. Zijn bekendste bundel is Capitale de la Douleur uit 1926.

Éluard was lid van de Franse communistische partij. Hij nam deel aan de Spaanse Burgeroorlog. Tijdens de Tweede Wereldoorlog sloot hij zich aan bij het verzet.

TOTAL LOSS (perte totale)

FROM HERO TO ZERO

Op een pittige manier over mooie dingen schrijven is en blijft een riskante bezigheid. Veel en veel makkelijker is te kankeren over de teloorgang van de goede zeden in rusthuizen waar de oudjes met behulp van Viagra alsmaar geil zijn (Viagra, het allereerste medicijn dat de erectie stimuleert), Of de kortzichtigheid van een Paus aan klagen omdat hij tegen condoomgebruik of homohuwelijk is, of de gruwel van een verre oorlog te bezingen als zijnde de enige uitkomst om onze mateloze dorst naar Macht + Petrol voor onze auto te lessen.

Ikke Bravo neemt samen met zijn boezemvriend Oras, de onverbiddelijke alweter, HET GROOT BESLUIT  om met veel moed en overtuiging door te gaan met het bedenken van sprookjes ten gerieve van eenieder.

Ja, “La percévérance” is een nobele karaktertrek bij alles wat leeft.

Daar horen wij “Mensen” toch bij!

Alleen mooie, hartversterkende sprookjesverhalen hebben een positieve werking op onze samenleving. Tot het bittere einde der tijden moet de Mens deze medicijn tot zich nemen opdat de vastgegroeide breincellen zouden losweken. Men kan deze sprookjesverhalen best vergelijken met kruipolie nodig op vastgeroeste bouten en moeren van de grasmaaier Honda, die na de negen regenmaanden uit het tuinhuisje wordt gehaald en maar niet het werk wil uitvoeren waarvoor hij gemaakt is. Namelijk enkel en alleen het gras kort maaien van het grasveldje (pelouse gazon) vol molshopen.

(Let op: Spelling (deels) uit 1864: Molshoop,m,(-en), hoopje aarde boven een molsnest. (ENCYCLO)

De mol leidt een solitair bestaan! Hij speelt ook een rol in het vroegere bijgeloof. Mollenpoten werden meegedragen voor geluk!

KENZO

De elegante wintermantel ‘KENZO For Men’ komt op het nippertje het harde jaargetij door. Van de zeven mooie paarskleurige bouttons is er slechts één nog in functie. Namelijk boven, aan de opstaande hoge kraag. Paars is een roodachtig blauwe kleur waarvan de grenzen niet duidelijk vastliggen. Een oud woord dat teruggaat op het middeleeuws Latijnse woord persum dat donkerblauwe stof of kleur betekent.

De andere bouttons  zijn door het steeds maar open en dichtknopen van de ‘KENZO For Men’ beetje bij beetje losgekomen. Hangen er een tijdje zielig bij tot ze uiteindelijk met een zucht op de vloer terecht komen, als een wieltje enkele rondjes draaien en er totaal uitgeput voor dood blijven liggen tot Ikke Bravo ze met enig medelijden opraapt en zorgvuldig opbergt in een van de zeven kleine binnentasjes in de fijne dubbele voering van zijn “KENZO For Men”. Elk tasje, voorzien van een ritssluiting, draagt een met de hand gebroduurd nummer van 1 tot en met 7.

Dergelijke mooie bouttons zijn ware zeldzame kunstwerken. Hij wil er zorg voor dragen en ze later, voor de volgende winter, weer aannaaien op hun respectievelijke plaats want Ikke Bravo heeft elke knoop genummerd op de achterzijde met een viltstift. Permanent marker. Resistente al agua sobre casi todo tipo de materiales. Eveneens vermeld in het Frans en het Engels. Wat vrij vertaald in onze mooie spraak wil zeggen ‘licht en waterbestendig. Te gebruiken op bijna alle materialen’.

Naailessen voor beginners en gevorderden onder het motto ‘leren is willen’. Leer te werken zoals de professionals. Styliste geeft naaldvakonderwijs in eigen atelier ergens in Amsterdam. Er is nog plaats op de dinsdagavond van 19.00 – 21.30 uur. Even op en neer Brussel>>Amsterdam>>Brussel om te leren hoe je een knoop aanzet!

Algauw komt Ikke Bravo tot de conclusie dat er nergens informatie te vinden is voor het aanzetten van knopen of ‘bouttons’. Wanneer hij Barbara von Brandenburg vraagt hoe het nu eigenlijk moet haalt ze de schouders op. Het enige wat ze weet te vertellen is dat men een naald en sterk naaigaren moet hebben en… dat er aan de achterzijde een klein satelitknoopje moet. Dat je in feite de ‘masterboutton’ en het ‘satelitknoopje’ door hun vier gaatjes in kruisvorm aan elkaar naait. Tussen de twee knopen, moet de mooie met hand getuft Tissu van de “KENZO For Men”.

Met nostalgie naar de volgende winter neemt Ikke Bravo HET GROOT BESLUIT de “KENZO For Men” in de kleerkast op te bergen en te voorzien van de nodige ‘ANTI MOT BLOKJES CEDERHOUT.

HOY HOY!!!

“Vroeger was alles beter” (een uitspraak die zijn grootouders al gebruikten, gevolgd door een diepe zucht “JA…JAJAA”.

Het slingeruurwerk of wandklok tikte verder. Om te voorkomen dat de slinger uitgeslingerd geraakt moest die steeds weer een zetje krijgen, door middel van gewichten in lood, die na een bepaalde tijd weer omhoog getrokken moesten worden. Een delicate bezigheid enkel en alleen door grootvader Bravo uitgevoerd. Elke dag weer… Jaar in jaar uit.

Ja, de tijd staat niet stil!

Het handpalmverhaal (flach fiction) maakt probleemloos een sprong vooruit in de tijd die nooit stilstaat!

BLAK JACK is een gestroomlijnde DODGE-corbillard (lijkwagen) waar Barbara en Ikke Bravo in “the wonder years of Oras” mee rondtoerden. Met 8 krachtige maar ook drinklustige cylinders, zwevend over berg en dal, tot groot jolijt van iedereen.

Ikke Bravo dacht plots “even mijn oude moeder in het polderdorp aan de Noordzee een vluchtig bezoekje brengen”.

Zij was haar middagdutje aan het doen toen de hond blafte en ze de zwarte corbillard (lijkwagen) zag komen aanrijden in de dreef omzoomd met hoge, in de Westenwind ruisende populieren. Een geslacht van loofbomen uit de wilgenfamilie.

HOHO, ze komen mij nu al halen. Ik ben wel stokoud maar niet dood en de lijkwagen is niet versierd met bloemen en kransen!

Ze vond het heel erg maar zette toch meteen koffie, schoof de blik doos (op het deksel het portret van de Koning) met zelfgebakken speculaas op tafel.

Zij had de gewoonte te zeggen;

“ge moèt de menschen oltiet goèt ontvang é”.

JAJA…VROEGER WAS ALLES BETER!!!

PAGINAS   2

WOORDEN   256

TEKENS EXCLUSIEF SPATIES   1317

ALINEA’S   12

REGELS   37

OP ENKELE UREN VAN HET GELUK

Heihei…Ikke Bravo

Binnen enkele uren, indien je niet antwoordt, zal de buitengewone kans om een groot geluk te kennen toegekend worden aan een andere persoon. Dat is de beslissing waartoe ik gekomen ben niettegenstaande mijn diepe verlangen je te helpen. Het zal Sylvia zijn die zal genieten van deze voorkeurbehandeling, en het is nog niet te laat om deze nog te aanvaarden.

Inderdaad, indien je wenst te genieten van de grote realisatie van de wensen voor 2012, is het nog net de tijd.

Daartoe volstaat het te klikken op de link hieronder:

KLIK HIER VOOR JE GROTE REALISATIE VAN

DE WENSEN VOOR 2012

GABRIELLA

Helderziende. Gediplomeerd in parapsychologie en beheerst de technieken van hypnose, telepathie en afstandsbehandeling.

Mijn gaven om U te helpen

Ik ben gespecialiseerd op gebied van tarotkaarten, numerologie, astrologie en oude traditionele paranormale wetenschappen.

Valideer nu uw bijdrage!

Geweldig, uw grote geluksdag is aangebroken en u heeft besloten uw toekomst in eigen handen te nemen.

Groot gelijk dat u richting wilt geven aan uw persoonlijke actie. Ik ben al begonnen om uw leven te verbeteren op gebied van liefde, werk, geluk en geld.

Wilt u dit Grote Plan ontvangen, doe dan mee

voor 19,50 Euro.

-Kredietkaart        OK

-MisterCach         OK

-PaySafeCard      OK

Gabriella

Reacties van tevreden mensen

Ons droomhuis

Al maanden waren we op zoek naar een huis. Na 6 maanden begon ik wanhopig te worden. 2 weke nadat ik raad had gevraagd aan Gabriëlla vonden we dit fantastische huis. We kunnen ons geluk niet op!

Veel dank Gabriëlla

Ik schrijf U deze kaart vanuit Venetië waar ik een romantisch week-end doorbreng. Het is te mooi om waar te zijn! Dankzij U houdt hij weer van mij als op de eerste dag.

OEPS…Wie alle geloof verloren heeft in; een of andere godsdienst, de maatschappij waarin hij/zij leeft, of in zichzelf, kan terecht bij een waarzegger, tarotlezer en de slechte tijden zijn voorgoed van tafel.

Liefde, Werk, Geluk en Geld komen op je af als bij toverslag. Je onzichtbare slechte geest, verantwoordelijk voor alle tegenslagen, verlaat je als bij toverslag!

FRIEDE, FREUDE, EIERKUCHEN het hele jaar door voor amper 19,50 Euro!

;-))

Lekker meegenomen denkt de simpele Ikke Bravo, ontkurkt meteen een fles lekkere gechambreerde rode wijn en schenkt

de twee geslepen kristalglazen half vol.

PROSIT…CHEERIO…OP JE GEZONHEID…

Slanke vingertoppen nestellen in zijn handpalm. Ze lijken op de tenen van een Balkansperwer* en zijn voorzien van lange vingernagels waaronder een rand vuil. Ze wentelen zich plots om, strekken zich uit en sluiten zich krampachtig tot klauw. Met haar zwarte ogen kijkt de zigeunerin Ikke Bravo doordringend aan.

Vijf euro.

Zonder een woord van dank.

Geen ‘merci’…

Een eind verderop staat haar clan te wachten. Alvorens hen het geld te brengen klampt ze nog even een oude dame aan. Al neen schuddend met haar hoofd loopt het stokoud mensje verder waardoor ze blijk geeft niet te willen luisteren, laat staan vijf euro te spenderen aan haar toekomst. Helaas, Ikke Bravo kan met eigen ogen zien hoe de zigeunerin een bliksem slaat vanuit haar handpalm naar de oude dame. De oude dame struikelt over een onzichtbare steen, ja onzichtbare steen, verliest haar evenwicht en valt morsdood op de kasseien.

Ikke Bravo neemt ‘HET GROOT BESLUIT’ steeds te luisteren naar de stem van een zigeunerin.

*Wetenschappelijke naam:
Accipiter brevipes (Severtzov, 1850)

Nederlandse naam:
Balkansperwer

Vogelgroep: Havik-achtigen

Veldkenmerken. 32-38 cm, spanwijdte 64-80 cm. Beide sexen hebben roodbruine ogen en langere puntige vleugels dan Sperwer. Staart heeft 6 of meer banden (4-5 bij Sperwer). Mannetje eenvoudig te onderscheiden door witte onderdelen met zwarte vleugelpunten. Nek, mantel en bovenvleugels blauwgrijs, wangen grijs, zijde van nek oranje. Onderdelen lijken geheel wit, maar met rossige waas (eigenlijk fijne bandering) opborst en flanken, contrasterend met witte ondervleugel. Vrouwtje lastiger te onderscheiden van vrouwtje Sperwer, maar heeft puntige vleugels, van dichterbij meer eenkleurig gezicht (mist bleke keel en wenkbrauwstreep), bruinere bovendelen en fijnere bandering op borst. Onderdelen van juveniel zwaar gestreept met donkerbruine, druppelvormige vlekken (jonge Sperwer heeft gebandeerde onderdelen).Google.

De jonge vrouw met baby op de arm heeft grote zwarte ogen, blauwe wulpse lippen waarachter twee rijen scherpe met goud beklede tanden schuilen. Wanneer ze glimlacht, verschijnt er een lichtstraal op haar bloedrode tong die haar gevleugelde woorden extra kracht geeft.

Ze kent de kunst van het voorspellen en zegt fluisterend wat Ikke Bravo zoal te wachten staat.

Zijn toekomst is (zoals bij elke mens) min of meer rooskleurig!

-Pech en teleurstellingen. Jezelf betreuren veroorzaakt vertragingen.

Hmm… zegt Ikke Bravo.

-Een tegenslag blijkt onaangenaam te zijn, maar is in feite een zegenrijk iets.

Hmm… zegt Ikke Bravo.

-Jij krijgt wat je wilt, maar de dingen zijn niet precies hoe ze eruit zien.

Hmm… zegt Ikke Bravo.

-Het zal veel beter gaan dan jij verwacht.

Hmm… zegt Ikke Bravo.

-Goed nieuws komt in een boodschap aan, maar zoek raad als jij wettelijke documenten behandelt.

Hmm… zegt Ikke Bravo.

-Een kort reisje blijkt zowel prettig als voordelig.

Hmm… zegt Ikke Bravo.

-Volg je intuitie over valse vrienden. Laat je niet verleiden om iets kwaads te doen!

Hmm… zegt Ikke Bravo.

-Ziekte op korte termijn brengt je zorgen. Een scheiding brengt je smart.

Hmm… zegt Ikke Bravo.

-Jij wordt het slachtoffer van geroddel of schandaal.

Hmm… zegt Ikke Bravo.

-Waarom zo’n haast? Neem je tijd om een beslissing te nemen – niet haastig doen of jij zult het betreuren.

Hmm… zegt Ikke Bravo.

-Succes in de liefde. Bijlegging is mogelijk.

Hmm… zegt Ikke Bravo.

-Het zal veel beter gaan dan jij verwacht.

Hmm… zegt Ikke Bravo.

-Een tegenslag en pech zullen je teleurstellen.

Hmm… zegt Ikke Bravo.

-Een verlies of tegenslag blijkt in elk geval misschien onaangenaam te zijn, maar zegenrijk. Ongeluk.

Hmm… zegt Ikke Bravo.

-Fantastisch geluk is op weg. Geluk en voordeel zijn daar voor jou.

Hmm… zegt Ikke Bravo.

-Wees niet bang om je plannen te moeten wijzigen. Andere mensen hebben goede raad om te geven, ook onbekenden.

Hmm… zegt Ikke Bravo.

-Nieuwe vrienden brengen opwinding in uw leven. Andere mensen laten zien hoe hulpvaardig ze kunnen zijn.

Hmm… zegt Ikke Bravo.

Godenmuziek ontstaan in India de bakermat van het Nirwana dat eigenlijk verwijst naar de hoogste staat die door de mens bereikt kan worden, en waardoor heiligheid behaald wordt. Nirwana betekent letterlijk: uitgeblust, uitgedoofd, niet meer branden.

Het uitgedoofd zijn verwijst naar het einde van de begeerte.

Precies dáár zit een adder in het gras. De sluwe zigeuners,

( Ziehender Gauner, wat “reizende dief” betekent) stelen het, door de Nirwana-aanbidders verworpen, ‘vuur van de begeerte’. Ze verpakken het heimelijk. Verweven het in hun zigeunermuziek die ze alleen in eigenkring spelen. Zwerven met deze onschatbare buit dwars door de eeuwen richting de Balkan. Ze pikken her en der wat uit lokale volksmuziek en zijn nu over de hele Westerse wereld onmisbaar bij het opvrolijken van de caféterrassen, en overvolle restaurants. Tot groot plezier van de lokale bevolking die enkel nog van de geneugten des levens wil genieten zonder de bijhorende weeën.

Zich eveneens, voor alle zekerheid, de toekomst laten voorspellen door mysterieuze zigeunerkinderen geboren in de pelikaannesten van de Delta Dunării is weer volop in de mode. Zelfs de Groten der Aarde raadplegen deze toekomstvoorspellers alvorens een belangrijke beslissing te nemen.

Morgen, of iets later, zal ook de bikinisnede wegvallen dank zij het klonen. Klonen of kloneren wordt dan de kunstmatige wijze van reproductie van de ‘Homo Individualis’, waarbij een bijna identieke genetische kopie wordt geproduceerd. Wat het einde betekent van de soort dat zich sinds de oertijd als wilde dieren geslachtelijk voortplant. Een kloon kan worden gedefinieerd als een genetisch identieke nakomeling van één ouder. Een ‘Ikke’ dus en dat willen we toch allemaal…Als simpel voorbeeld, de Bravo bis. Enzovoort!

Klonen als voortplanting wordt in de toekomst het enig menselijk ingrijpen, en de liefdesdaad een soort  vrijetijdsbezigheid zoals fitness oefeningen. Koppels die plots zin hebben in een partijtje pure seks zonder bijbedoelingen of angsten, laten het vuur in zich oplaaien door het beluisteren van de tijdloze, opzwepende zigeunermuziek overgedragen van generatie op generatie.

Ergens in het hoge riet wordt een nieuwe generatie zigeunerkinderen geboren. Ze groeien op in de vogelnesten tussen de broedeieren van de grote pelikaan die hen tevens de eerste vrije, aangrijpende muziektonen aanleert.

Is het pas geboren kind niet sterk genoeg, of onvoorzichtig en valt het uit het nest. Jammer… Daar heet dat niet, een vogel voor de kat, maar een lekker hapje voor de reuzenkarper. De zigeuner nieuwkomelingen worden niet met de keizersnede ter wereld gebracht. De medische term ‘sectio caesarea’. Een operatie waarbij het kind via de buikwand naar buiten wordt geholpen bij een operatie die ongeveer 45 minuten duurt. Meestal binnen een kwartier na het begin van de ingreep is het schepseltje er. Daarna maakt de gynaecoloog de baarmoeder en de verschillende lagen van de buikwand met hechtingen dicht.

Bij een keizersnede zijn twee soorten verdovingen mogelijk. Namelijk er bijzijn tijdens het wereldgebeuren of niet want bij narcose slaapt men tijdens de ingreep.

Bij een ruggenprik spuit de anesthesist verdovende vloeistof tussen de ruggenwervels. Snel worden onderlichaam en benen gevoelloos. Bij een ruggenprik maakt de moeder de geboorte van haar kind bewust mee, en al tijdens de operatie kan ze het kind zien, horen en aanraken. Het is pijnloos. De gynaecoloog maakt een ‘bikinisnede’. Een horizontale snede vlak boven het schaambeen, ongeveer rond de haargrens. Na de snede in de huid worden het vet onder de huid en een laag verstevigend bindweefsel boven de buikspieren doorgesneden. De lange buikspieren die van de ribbenboog naar beneden lopen worden opzij geschoven, en vervolgens opent de gynaecoloog de buikholte. De blaas, die voor een deel over de baarmoeder heen ligt, wordt losgemaakt van de baarmoeder en naar beneden geschoven. De gynaecoloog haalt via een dwarse snede in de baarmoeder het kind naar buiten.

Het is gegarandeerd pijnloos belooft de gynaecoloog en dank zij de bikinisnede, aangebracht juist tegen de haargrens blijft het smalle litteken verscholen. Voor later lekker meegenomen bij het zonnebaden op een vakantiestrand.

Als dat allemaal waar is ligt ‘HET GROOT BESLUIT’ voorhanden. Pijnloos baren zonder de vagina te beschadigen De vagina het wezenlijk middelpunt  van de menselijke geschiedenis. Wie het tegendeel beweert is een huichelaar of aanhanger van een of ander geloof of sekte.

die quersumme von 2012 ist die 14. >temperance<

intuition
synthese (das ungleiche zusammenfügen)

    * Temperance ----- Harmony ----- Balance ----- Health

    * Moderation ----- Joining forces ----- Well-being ----- Recovery

    * Equilibrium ----- Transcendence ----- Unification ------ Healing

    * Synthesis ----- Bringing together opposites ---- Feeling secure

M.G. BERLIN 01 01 2012

IKKE BRAVO EN DE VERLEDEN-TIJD

IL FERA BEAU DEMAIN

verleden tijd van regelmatige werkwoorden

Sommige werkwoorden krijgen de uitgangen -de en -den, andere de uitgangen -te en -ten. Dat hangt af van de eindklank van de stam. Als dat een van de medeklinkers van 't kofschip of 't fokschaap is (/t/, /k/, /f/, /s/, /ch/, /p/), of de medeklinker /sj/ (bijvoorbeeld in ramsjen), dan krijgen de vervoegde vormen -te(n). Als de stam eindigt op een klinker of een stemhebbende medeklinker, krijgen de vervoegde vormen-de(n).

24/12/11, 23u10

GELEZEN IN DE KRANT “DE MORGEN”

We verwachten vannacht een man met een witte baard in rode gewaden die met zijn vliegende rendieren door het zwerk suist. Hola, minuutje. Heeft hier iemand een foute paddenstoel naar binnen gespeeld? Erger: we vieren allemaal een feest dat zijn oorsprong kent in het trippen op paddo's. Althans, de symbolen die we tot vandaag met Kerstmis associëren, stammen uit sjamanentradities uit het Hoge Noorden die geen kerstbal met het christendom te maken hebben maar alles met de amanita muscaria, aka de vliegenzwam. Of hoe je ook kan hopen dat de kerstman in je sok pist. Of niet.

De stammen uit de Oude Tijden, zoals de Lappen uit het huidige Finland en de Koyak uit de Russische steppe, mochten na het binnenhalen van de oogst al eens een heilige vliegenzwam verorberen. Ze kregen daarbij bijzondere inzichten en transcendente ervaringen, zeg maar dat ze hevig begonnen te flippen. Uit die hallucinaties stammen onze huidige tradities van de Kerstman, kerstbomen, vliegende rendieren en het schenken van kerstcadeaus. Het zijn lappen.

De Wereldboom
Onze noordelijke voorvaderen geloofden immers in de Wereldboom, een cosmische as waar het hele universum aan hing. De wortels van de Wereldboom reikten tot in de onderwereld, de stam was de 'middenaarde' of ons alledaags bestaan, de takken reikten tot de hemel. De top van de Wereldboom reikte tot aan de poolster. De geest van de sjamaan, wellicht na het verhappen van enkele vliegenzwammen, klom in de metaforische boom en bereikte zo het godendom. Van daar komt onze ster bovenop de kerstboom en het geloof dat de übersjamaan, de Kerstman, op de Noordpool huist.

Maagdelijke geboorte
Welnu, die magische paddenstoel groeit enkel onder bepaalde bomen, meestal sparren en dennen. De paddenstoel is slechts de vrucht van een grotere schimmel, de zwamvlok die in symbiose leeft met de wortels van de boom. Voor onze voorvaderen was dit pure magie: een kleurrijke paddenstoel die uit de aarde kwamen zonder enig spoor van een zaad. Deze 'maagdelijke geboorte' zagen ze als het resultaat van het ochtenddauw, wat tevens symbool stond voor het zaad  van de goddelijkheid. De zilverkleurige slingers die we vandaag in de kerstboom hangen, zijn een verwijzing naar dat goddelijke vocht.

Get pissed
De actieve bestanddelen van de vliegenzwam worden door het menselijk lichaam niet afgebroken, waardoor ze actief blijven in de urine. Het is overigens veiliger de urine te drinken van iemand die vliegenzwam heeft gegeten dan de paddenstoel zelf op te eten, want heel wat giftige elementen worden door het lichaam wel afgebroken. Dat deden onze noordelijke voorvaderen dan ook, wat volgens sommigen de oorsprong verklaart van de Engelse uitdrukking 'to get pissed', want dit gebruik van elkaars urine drinken is duizenden jaren ouder dan alcohol.

Nu: het rendier. Wel, dat waren heilige dieren voor onze seminomadische voorvaderen. Het rendier zorgde voor voedsel en kledij, maar de beesten zijn ook dol op vliegenzwammen. U raadt het al: de urine van de dieren werd ook gebruikt om te trippen. Maar ook omgekeerd: de rendieren lustten ook de urine van hun baasjes, tenminste als die vliegenzwam had gegeten. Rendierherders gebruikten eeuwenlang hun eigen urine om verdwaalde dieren terug naar de kudde te lokken.

Zie ze vliegen
Wie vliegenzwam eet, mag al eens denken dat hij vliegt, wat de legende van de vliegende rendieren zou verklaren. Legendes over reizen van sjamanen bevatten steevast verhalen over gevleugelde rendieren, die hun passagiers naar de hoogste takken van de Wereldboom vlogen.

Ho ho ho
Een van de neveneffecten van de vliegenzwam is dat de gebruiker gaat blozen. Dat verklaart waarom de Kerstman altijd wordt afgebeeld met rozige kaken en neus. Zelfs zijn vrolijke kreet 'Ho, ho, ho' zou de euforische lach zijn van iemand die vliegenzwam heeft genomen.  (lb)

Rij maar an, ossewa rij maar an,

Rij maar an, ossewa rij maar an;

Bij die owelandse pad,

Wag mij dierbare skat…

Het oud Zuid Afrikaans liedje ligt al de ganse dag trillend op de tong van Ikke Bravo. Het heeft echter niets te maken met Zigeuners!

De Karavaan Zigeuners trekt verder door naar Wenen in Oostenrijk, Bratislava in Slowakije, Boedapest in Hongarije en Belgrado, Servië en Montenegro. De karavaan groeit bij elke stad fors aan. Het lijkt wel een volksverhuizing.

Na weken en weken belandt de karavaan in het meest oostelijke puntje van Roemenië. Zeker niet uitgeput van de lange reis want het trekken zit zigeuners in de genen,  Eindpunt. De Donau Delta (Delta Dunării in het Roemeens) met een oppervlakte van 3446 km² op een na de grootste Europese rivierdelta, door de UNESCO uitgeroepen tot werelderfgoed. Het gebied is de plaats waar miljoenen trekvogels van over de hele wereld naartoe komen om hun eieren te leggen en uit te broeden.

Eenmaal in het hoge moerasriet, is de karavaan Zigeuners plots als bij toverslag onzichtbaar geworden. Het is net of het Zigeunervolk nooit heeft en nooit meer zal bestaan in Europa!

Maar ‘het kan verkeren’. Het Zigeunervolk komt terug. Zeker weten. Zij kunnen namelijk de toekomst voorspellen en met hun wilde Zigeunermuziek onze dorre nachten opzwepen waardoor het geboortecijfer in onze westerse contreien weer zal stijgen naar een recordhoogte.

Het is HET GROOT BESLUIT van elke zigeuner!

De karavaan trekt zonder het asphaltschip verder oostwaarts…

Ikke Bravo en Barbara von Brandenburg vinden een sluwe koper voor de lading Art Nouveau bijeen gescharreld op de vele rommelmarkten in Brussel, Antwerpen en Gent. Jugendstil of Art Nouveau is een kunststroming die tussen 1890 en 1914 op verschillende plaatsen in Europa populair was, voornamelijk als reactie op het vormvervagende impressionisme. De jugendstil manifesteerde zich vooral in gebruiksvoorwerpen (glaskunst, plateel, sieraden, meubels etc.), de architectuur en de schilderkunst. De stroming kende een korte maar hevige bloeitijd. In West-Europa was de stijl ruim voor 1910 al verleden tijd, in het Oosten kon ze wat langer overleven.

OEPS…Met harde DM op zak en een vracht ‘edlen Schnaps’ afkomstig van illegale alcoholstokerijen verscholen ‘im Zwartswald’.

- Bärenfänger

- Honigschnaps

- Holunderschnaps

- Kirschbrand

- Holunderlikör

- Brombeerlikör

- Zwetschkenbrand

‘Im Zickzack fahren’ door ‘das Heimatland’ terug naar België. De grenspost over op het juiste moment. Aankomst in Parijs van de ‘Tour de France’. Alle douanebeambten zitten totaal opgewonden voor het Tv-toestel. Eddy Merckx wint op zijn dooie gemak voor de zoveelste keer de Ronde van Frankrijk. Wat een Super Held!!!

Doorrijden… wordt er geroepen.

Hurra, wir sind gerettet… zucht Barbara von Brandenburg.

De nacht eindigt in de wilde kroeg „Dolle Mol“.

Ongezien rijden Ikke Bravo en Barbara von Brandenburg met hun avontuurlijk asphaltschip midden in de kilometers lange zigeunerkaravaan. Bij de grensovergang naar Duitsland glippen ze geniepig door de strenge douanecontrole. Zo kunnen ze zorgeloos doorreizen met een lading antiekwaren zonder invoerrechten te betalen aan de Administratie der Douanen en Accijnzen.

De zigeuners hebben het na een tijdje in de gaten. Bij een korte halte in de omgeving van Ulm komen enkelen langs het asphaltschip voorbij. Ze knipogen en vragen zonder blozen een geschenk voor vrouw en kind.

Wanneer Ikke Bravo en Barbara in Regensburg aan de Donau staan zingt Barbara met een traan op de wang de les in aardrijkskunde. In haar Heimatland* een leermethode om al zingend de belangrijke dingen nooit meer te vergeten.

Iller-Lech-Isar-Inn-fliessen-zu-der-Donau-hin.

Altmühl-Naab-und-Regen-fliessen-ihr-entgegen…

Ja-ja-ja!!!

*Heimat, beschreibt die emotionale Bindung eines Menschen zu einer Gemeinde, einer Region, einem Land oder einem Staat.

In een vorig leven heeft Ikke Bravo al het een en ander meegemaakt met zigeuners.

Met eigen ogen gezien.

Een zigeunerkamp opgerold in de omgeving van Parijs en naar de grens met België gebracht. Begeleid door een tiental legervoertuigen worden ze meteen in een lange karavaan langs Brussel naar de Duitse grens gereden. Het Duitse leger neemt de karavaan over en begeleidt haar dwars door ‘das Vaterland’. Zuid-Oostwaarts. Ulm, Regensburg, Passau, Linz. De beroemde wals van Johann Strauss jr. “An der schönen blauen Donau”  geïnspireerd door de machtige stroom is duidelijk hoorbaar over berg en dal. Misschien is de naam zigeuner afkomstig van het samentrekken van het Duitse Ziehender Gauner, hetgeen “reizende dief” betekend.

Einde goed...Alles goed.

Wat? Geen moslims!!!

De ontnuchtering onder de bevolking is groot. De voorbarige verklaringen dat het om een stoottroep gaat van de steeds maar naderbij komende godsdienstoorlog is ontzenuwd. Vergeldingsacties tegen Marokkaanse winkeltjes van groenten en fruit zijn te betreuren.

De ondervraging loopt vlot. Een jonge Pool bekent zijn gruwelijke daad en geeft enkel de voornaam van zijn vriend die meteen na de misdaad naar Polen is gevlucht en zich nu verschuilt in de houten varkensstal van zijn grootmoeder. Ergens in een streek waar naar het schijnt armoede heerst en waar meer dan de helft van de inwoners naar Belgenland zijn getrokken om illegaal dag en nacht in de bouwsector werken van de Europese hoofdstad.

De Poolse overheid, bezorgd om haar imago als waardig lid van de E.U. belooft een optimale samenwerking en uitlevering van de verdachte. De grootste klopjacht sinds het communisme levert meteen het gewenste resultaat. Een filmploeg is aanwezig. Beelden van de jonge moordenaar, geknield en met een boodschappentas over zijn naar beneden hangend hoofd gaan de wereld rond.

Het verhaal is waterdicht. De vader van de vermoorde jongen zegt voor de Tv-camera opgelucht te zijn en hoopt dat hij de verdiende straf krijgt. Levenslang…

Onvoorzien komt er een snelle wending.

Noch Noord Afrikanen, noch Polskies zijn de daders maar wel duidelijk zigeuners.

Verwondert ons niet. Da volkje is sinds eeuwen niet te vertrouwen.

Einde goed, alles goed… Wij hebben de niet te bekeren zondaars gevat.

BEELD PER BEELD

Veel en veel enger is wanneer de twee jonge overvallers hun slachtoffer met een mes neersteken. Zeven messteken zijn nodig alvorens de jongen het speelgoed loslaat en daar op de tegels leegbloedt, omringt door een onthutste menigte. Op klaarlichte dag. De daders verdwijnen in de dichte mensenmassa. Bewaking camera’s, overal opgesteld, filmen hun vlucht door de binnenstad. 20-uur opnamemateriaal wordt beeld per beeld uitvergroot en grondig bestudeerd. Resultaat…Noord afrikanen bij de twintig!!!

Het nieuws gaat meteen de wereld rond. De moslimgemeenschap is diep geschokt. Ze schamen zich. Zoiets is door de Koran verboden zeggen ze. Een Iman predikt met felle stem dat wie deze daders van zoiets wreeds de politie tipt geen ‘balance’ is.

Enkele dagen later, bij nader onderzoek herkent een leraar een van hen op het beeldmateriaal en waarschuwt in alle stilte, omdat hij voor een vergeldingsactie vreest, meteen de wijkpolitie. Ze wachten tot de les uit is alvorens de verdachte in te rekenen.

Een Marokkaanse vriend van Ikke Bravo komt naar hem toe en zegt duidelijk opgelucht.

Ze hebben de daders van deze laffe moord. Het zijn géén moslims. Neen, géén van bij ons. Wat hebben wij geluk, hé!

De regering biedt haar excuus aan. Ze belooft méér blauw op straat en in de metrostations. Ze belooft meteen een gevangenis te bouwen voor 400 minderjarige criminelen. Ze belooft voortaan meer aandacht te zullen besteden aan de verwilderde jeugd.

SCHOOLWERK

Het opstel moet op zijn minst één bladzijde van het cahier zijn. En in schoonschrift!

Een heel schoon vogeltje.

Een heel schoon vogeltje vergaart strohalmpjes voor het bouwen van haar huisje in de hoge boom naast ons huis waaronder ons gezin op zondagnoen bij schoon weer altijd zit te eten. Het heel schone vogeltje is zo tam dat het op de tafel komt mee-eten tot groot plezier van onze grote familie. Het legt drie blauwgroene gespigelde eitjes in haar pas gebouwde huisje. Wanneer er drie kuikentjes geboren worden vliegt het heel schoon vogeltje naarstig op en neer met broodkruimels van onze tafel naar haar kroostrijk gezin. De drie jonge vogeltjes leren al rap een eindje vliegen. Vanaf de hoge boom alwaar hun huisje is in duikvlucht, zoals een Stuka van de Duitse Luftwaffe, naar de heerlijk gedekte tafel. Soms maken de onervaren jonge vogeltjes een noodlanding op de kletskop van ons vader omdat hij tijdens het eten zijn klak moet afnemen van ons moeder. Het is onbeleefd als je met een klak op je kop aan tafel gaat. De klak moet je over je rechter knie hangen.

Ons moeder zegt altijd ‘met de klak in de hand komt men door het hele land’.

Ikke Bravo uit de polders.

De meester is tevreden en vraagt de jonge Ikke Bravo zijn opstel aan de klas voor te lezen. Hij krijgt niettegenstaande de taalfouten 9 op 10 van de meester omdat het een mooi opstel is. Wanneer de meester langs zijn neusweg vraagt hoe het komt dat hij de kleur en het aantal van de eitjes weet valt Ikke Bravo door de mand. Hij geeft meteen toe in de hoge boom te zijn geklommen niet tegenstaande het verbod van vader Bravo die wel op patrijzen, vriesganzen en wilde eenden jaagt maar nooit op kleine vogeltjes. Door onvoorzichtigheid heeft hij tijdens het betasten van het nestje enkele eitjes stuk gemaakt.

Ik zal het nooit meer doen, meester…

De meester geeft Ikke Bravo een schouderklopje en zegt.

Dat is wat men kan noemen: ‘HET GROOT BESLUIT’.

Het is helemaal niet nieuw of alleen kenmerkend voor het tijdgewricht van nu. De kleine Ikke Bravo maakt het na de tweede wereldoorlog mee dat hij zijn ‘stutte’ gul gesmeerd met smout en belegd met een flinke ‘schelle van d’hespe’ moet verdedigen. Oostendsche hongerige stadboefjes komen op hem af en er ontstaat een gevecht in regel. Hij verliest een ‘kloef’ wanneer hij de overvaller een schop tegen de schenen geeft om hem uit te schakelen. Bij zijn thuiskomst is het antwoord op de vraag, ‘waar is je kloef,’ heel duidelijk. De jonge Ikke Bravo zegt dat ze hem zijn stutte willen stelen op het speelplein en dat hij tijdens het gevecht zijn ‘kloef’ heeft verloren. Moeder Bravo zwijgt een hele tijd en zucht ’voor het dagelijkse brood moet men vechten’. De slimme Ikke Bravo snapt het meteen. Hij onderhandelt met de hongerige schoolboefjes. Eén week lang elke dag één ‘stutte met een schelle van d’hespe’ ruilen tegen een vulpen van het merk ‘Waterman’. Waarschijnlijk in de winkel schuin over de school gestolen. Veel tijd gewonnen bij het maken van een opstel over ‘De Lente’ als huiswerk. De jonge Ikke Bravo hoeft nooit meer een ballon pen te doppen in de blauwe inktpot Pelican om de inkt op te nemen. De ‘Waterman’ glijdt met zijn gouden pen als een schaatser over het gelijnde papier.

Dat een jongen wordt overvallen door twee andere jonge boefjes en hem zijn speelgoed afpikken is dagelijkse kost. Alle kinderen in de vriendenkring van Ikke Bravo maken het een keertje mee. Of ze zijn het slachtoffer of ze horen bij de groep van afpersers. Het slachtoffer durft het soms niet eens thuis te vertellen, verzamelt op duistere wijze wat geld bijeen en koopt het onmisbare speelgoed enkele dagen later terug van M4M ‘de specialist’ in doorverkoop van gestolen of afgeperste buit. Of ze komen huilend thuis en krijgen van papa en mama een gloednieuw speelgoed. Mooier dan het vorige. Naar het schijnt zijn er minderjarigen die het speelgoed na een tijdje zelf doorverkopen aan M4M ‘de specialist’ die op het speelplein van de school altijd omringd is door zijn clan. Dan vertellen ze thuis te zijn beroofd door een groepje boeven met zwarte krulharen en dat precies achter de rug van die stomme schooldirecteur die teveel door de vingers kijkt. Hij is namelijk bang dat de clan van M4M ’de specialist’ zijn nieuwe auto in de fik steekt.

HET GROOT BESLUIT

Moe getergd door een morose sfeer zowel binnen als buiten hem neemt Ikke Bravo het voornemen enkel het luchtige van het leven te beschrijven en het grauwe, droevige, naargeestige naast zich neer te leggen. Het blijkt algauw een oefening van jewelste. Hij vraagt zich af of hij deze klus wel aankan. Of de eventuele lezer bij het lezen van HET GROOT BESLUIT daarmee genoegen neemt en zich eveneens lichtvoetig zal voelen.