20/01/2014

UITZICHTLOOS

UITZICHTLOOS

Zon, helder winterweer vandaag. Wat drijft Ikke Bravo om voor de leptop te zitten en een handpalmverhaal te verzinnen. Zieliger kan men niet bedenken. Even de straat op en een wandeling naar de zaterdagmarkt enkele straten ver zou gezelliger zijn. Hem het gevoel geven lekker bezig te zijn. Een beetje bewegen is goed voor de gezondheid naar het schijnt. Het stimuleert de eetlust en de stoelgang!

Het probleempje is wel waarover het handpalmverhaal zal gaan, of is het beter over de ‘twijfel’. Het uitzichtloze is een boeiende ervaring en vergt veel moed om even door te zetten in de hoop dat het toch wat wordt naarmate de woorden en zinnen elkaar opvolgen alsof het een evidentie is bij het lezen. Er flitsen geen scherpe verhalen door het hoofd. Geen verzinsels om de eventuele lezer te behagen waardoor hij verder leest zonder de schouders op te halen en tussen de lippen door te zuchten “wat een onzin”…

Even een sterke koffie en een van gisteren overgebleven taartpunt op een bordje helpen Ikke Bravo niet verder. De duizend-en-een ideetjes die door het hoofd flitsen blijven zich niet vastklampen. Lossen zich op in een dichte mist.

Toch doorzetten uit pure ijdelheid. Hoogwaan van iemand die  tot een goed einde wil komen om zichzelf te overtuigen dat hij bestaat.

Enkele lichtbakens wenken verleidelijk in de duistere verte. Het verlangen naar een seksuele bevrediging. Geklaag over vriendjes die niet komen opdagen. Gebrek aan geld om breeduit verder door het leven te stappen. De huidige politiek die geen uitweg weet en toch iedereen wil/moet overtuigen.

Na 4 uur pruttelen is de lekkere Franse cassoulet klaar. Droge witte bonen spoelen en een nacht in water laten trekken. Boerenworst, gerookte worst en rauw spek. Het varkensvlees aanbraden evenals een fijngesneden ui en twee teentjes look. Een doos gepelde tomaten en tomatenpuree. Vleesbouillon, de nodige kruiden, zout en peper. Zonder deksel zodat het vocht verdampt!. Lekkere winterkost maar het smaakt Ikke Bravo niet omdat hij geen lust heeft in eten.

Ring…ring…ring.

Ja, met Ikke Bravo.

De politie en of U even naar beneden wil komen.

Ja, zeg maar.

Er werd met een vuurwapen geschoten in de straat. Hebt U wat gehoord of gezien?

Nee…nee, want ik heb mijn hoorapparaat niet op.

Dank voor de medewerking.

De straat is leeg en meteen krijgt Ikke Bravo het nare gevoel iets te hebben gemist.

Wat is het leven boeiend en onvoorstelbaar op “het scherp van de snede”!

 

 

 

 

 

 

 

 

13:55 Gepost door Oras | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.