25/08/2014

GEZWEL

WILDE TIJDEN IN BRUKSEL

 

Gezwel

 

De minst correcte vorm van humor

is spotten met je hersentumor,

vooral als die kwaadaardig is

en bovendien slagvaardig is

 

en onverwoestbaar: ”terminaal”

in radiotherapeutentaal

 

Waarom men mij dan blijft bestralen ?

en ook nog chemisch wil verschralen ?

 

omdat verplegers willen scoren

en hun patiënten ringeloren,

en als ik door zo’n tunnel glij

graag grapjes maken over mij

waarmee ik dan niet lachen kan

want ik lig roerloos aan de scan

 

Mijn uitvaart heb ik al geregeld

En zelfs mijn grafschrift is bezegeld:

 

Hier ligt de dichter

H.J.C.

In goed gezwelschap

 

R.I.P.

 

Bij toeval in het zwerfarchief ontdekt. Het afscheidsgedicht door Herman geschreven en voorgedragen in zijn Brusselse  kroeg “De dolle mol”.

Vriend Herman was een Bruggeling zoals Marcel. Als grap spraken we vaak tegen elkaar “plat West Vlaams’ tot groot jolijt van de rest van de kroeg.

Herman J. Claeys (Brugge, 23 mei 1935 - Antwerpen, 29 december 2009) was een Belgisch taal- en letterkundige.

Claeys studeerde taal- en letterkunde aan de UGent en was vervolgens bedrijvig als café- en galeriehouder in Brussel. In het café De dolle mol waren geregeld W.F. Hermans, Hans Plomp, Marcel van Maele, Simon Vinkenoog en Julien Weverbergh te zien. Jeroen Brouwers was er stamgast.

Hij schreef vooral politiek geëngageerde literatuur, gedichten maar ook twee romans: Het geluid. Suite in vier bewegingen (1968) en Steen. Een moordverhaal met ready-made binnentekstillustraties (1969). Hij droomde van een Vlaamse underground-literatuur en richtte daarom ook een eigen boekhandel (Free Press Bookshop) én provo-tijdschrift (Revo) op.

WIKIPEDIA De vrije encyclopedie

08:26 Gepost door Oras | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.