24/09/2012

AHOY...AHOY

 

 

AHOY…AHOY (schippersgroet)

 

Ik ben !

 

Wij zijn !

WEES GEGROET ALLEMAAL

09:43 Gepost door Oras | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

17/09/2012

kilometerstand ‘Zero’.

Terug naar het begin der tijden. Naar kilometerstand ‘Zero’. Noordwesten wind in de rug verlaat de jonge overmoedige Ikke Bravo zijn geboortehuis. Op de fiets naar Oostende, la Reine des Plages en vandaar naar Brussel. De eerste Grootstad van zijn lange tocht in de Toekomst. Veel verder van zijn polderdorp verwijderd dan het Verste Buitenland. Eindelijk ziet hij de bronzen Godfried van Bouillon op zijn mooie hengst. De eerste koning van Jeruzalem. De jonge Ikke Bravo, die alles weet over paarden maar niets over koningen, is onder de indruk en tevens een beetje fier want hij heeft het gevoel te behoren tot een grote Natie van Dapperen. Hij zet zijn fiets tegen een fraaie gietijzeren lantarenpaal. Tevreden met wat hem overkomt rust hij wat uit op de stoep en eet zijn laatste oogstappel of St. Jacob’s-Appel voor zijn vertrek heimelijk geplukt in de boomgaard van vader Bravo. De appel is enigszins doorschijnend bleekgroen tot lichtgeel. Wit, sappig vruchtvlees. Zacht-zuur. Onze aller-vroegste handappel waar bijna altijd een witte worm in verscholen zit omdat de fruitbomen tijdens de bloei niet zijn besproeid met  dodend gift. Het steeltje van de vrucht spuwt hij zorgeloos voor zich uit op de kasseistenen van de ‘Place Royale’. Het hart van de Wereldstad Brussel. Ikke Bravo voelt er zich meteen thuis.

06:04 Gepost door Oras | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

22/08/2012

samenzwering

Met de ogen halfdicht rijdt Ikke Bravo door de windtunnel van het beroemde Von Karman Instituut. Terug naar het 'Begin der Tijden'. Terug naar de Polders en de Noordzee. De baancafees vol geile meiden zijn aantrekkelijk maar verboden voor de  sportieve Ikke Bravo. Deze meiden van lichte zeden zitten schaars gekleed voor het raam en wuiven alsmaar. Hij wuift vriendelijk terug. Een signaal van innerlijke, ja zelfs heimelijke samenzwering.

10:12 Gepost door Oras | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

13/08/2012

Quo Vadis…Oras !

Quo Vadis…Oras !

Vertrek Brussel. Richting de stad Aalst gelegen op de zeer oude strategisch handelsweg Brugge>>Keulen, ter hoogte van de Brabants Vlaamse grens. Van Melle naar Gent met haar torens. De Gentse draak staat al 6 eeuwen op het Belfort. Het is het symbool van de dikwijls verloren maar steeds herwonnen vrijheid. De Fransen plaatsen er eerst hun revolutionair idool Marianne en vervolgens de oorlogsgodin Bellone. Pas in het midden van de 19de eeuw wordt de figuur van Jacob van Artevelde uit de vergeethoek gehaald.

Oras denkt bij zichzelf. “Goed zo”…

Vandaar richting Brugge, Venetië van het Noorden. De grachten vol witte zwanen zoals te zien op oude aanzichtkaarten. Trossen Japanse toeristen trekken door de smalle stegen. Ze fotograferen vlijtig de eeuwenoude kasseien en de schots en scheve geveltjes, bij de grote stadsrenoveringen zorgvuldig gespaard bleven en volgens de oude stadsdocumenten gerestaureerd.

Door Jabeke. De geblokte woning van de wereldberoemde Constant Permeke ligt links van de baan, verscholen in een tuin vol beelden. Ikke Bravo heeft het gevoel dat hij voorbij een heilige tempel fietst. Constant Permeke moet de kippenkweekerij van vader Bravo een pak geld voor de nooit betaalde maar wel aan huis geleverde 100 paaskuikens. “Kunstenaars zijn zo” pleegt vader Bravo te zeggen. Permeke stelt voor hem met een van zijn grote tekeningen te betalen. Een boerin die een brood aansnijdt. Vader Oras vraagt zich af of het wel een eerlijke ruil is want de kleuren zijn zo vuilbruin. De boerin heeft een enorme vierkante kop en lijkt niet op het portret van moeder Bravo.

Na Gistel-de-Stad waar niets over te vertellen valt tenzij zij op de grens ligt van Houtland en Polders. Op het einde van een lange oprit is de Benedictessenabdij “Ten Putte” waar Godelieve van Gistel wordt vereerd.,.. Een bedevaartoord voor de diepgelovige moeder Bravo en haar kroost.

Dwars door de poldervlakte. Over de brug van zijn geliefde vaart Plassendaele-Nieuwpoort, nu in rechte lijn naar Oostende… Hevige noordwesten wind op kop met een kracht van 10 beaufort. Zware storm met golven tot 9 meter hoog.

07:40 Gepost door Oras | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

06/08/2012

Quo Vadis…Oras !

Quo Vadis…Oras !

De reis gaat van Brussel Centrum naar Oostende - Zeedijk, la Reine des Plages. 117 kilometer. Ikke Bravo kent deze oude hoofdweg lang voor de snelweg werd aangelegd en er een latrechte lijn in het landschap ontstond. Ver van de rustige dorpen en mooie steden. De oude hoofdweg is zoals de Via Appia Antica (De weg van Appius). Van Roma naar zee die vanwege het belang van de weg de bijnaam krijgt: ‘Regina Viarum’ (Koningin der wegen). Half in een muur gemetseld, vindt men er de eerste mijlsteen buiten Rome. Het epicentra van het Romeinse rijk, van het heelal, waar de krachten ontstaan. Even verderop de grafmonumenten van Orazius en Geta, en aan de linkerhand een Romeinse mansio en het graf van Priscilla. De kerk ‘Domine Quo Vadis’, waar volgens de legende Petrus een ontmoeting heeft met Jezus. ‘Heer, waar gaat u naar toe’ vraagt Petrus. ‘Ik ga naar Rome om opnieuw gekruisigd te worden’ zegt Jezus zichtbaar opgetogen.

10:17 Gepost door Oras | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

16/07/2012

KOMKOMMER TIJD

EEUWIG DURENDE

KOMKOMMER TIJD

Komkommertijd is een periode van het jaar waarin weinig nieuws te melden is omdat politici en veel anderen op vakantie zijn. F.A. Stoett omschrijft de komkommertijd als een slappe tijd, waarin weinig zaken gedaan worden, dus in de maand augustus, als er veel komkommers zijn en de handel over het algemeen niet zeer levendig is.[1]

Herkomst

De herkomst van woord komkommertijd is niet helemaal zeker.

Uit het Engels?

Het is mogelijk dat dit woord een leenwoord is uit het Engels, waar kleermakers de term cucumber-time gebruikten. Dit woord is in 1700 voor het eerst opgetekend, in een Bargoens woordenboekje, met als betekenis 'Taylers Holiday, when they have leave to Play, and Cucumbers are in Season'.

Komkommers worden in de zomer geoogst, de adel verliet in de zomer de stad, waardoor er voor de kleermakers niet veel te verdienen viel. Volgens enkele Engelse slangwoordenboeken schijnt cucumber-time aanvankelijk vooral te zijn gebruikt door Duitse kleermakers in Londen. Waarschijnlijk gaat het hier om een vertaling van het Duitse Sauregurkenzeit ('augurkentijd’, augurken behoren tot dezelfde soort als de komkommers), dat sinds de achttiende eeuw bekend is. In elk geval is de term in Engeland in onbruik geraakt.

Uit het Duits?

De Duitse term voor komkommertijd is Sauregurkenzeit (augurkentijd – Gurke is het Duitse woord voor "komkommer"). Dit woord stamt uit Berlijn, waar het voorkwam vanaf het eind van de achttiende eeuw. Ook voor dit Duitse woord bestaan verschillende mogelijke verklaringen over de herkomst. Enerzijds zou het kunnen verwijzen naar de verse aanvoer van augurken in de zomermaanden (Gewürzgurke is het Duitse woord voor "augurk").

Uit het Jiddisch?

Een andere verklaring is dat het woord uit het Jiddisch komt, en een verbastering is van Zóres- und Jókresszeit (afkomstig van de Hebreeuwse woorden zarót en jakrút), hetgeen betekent "de tijd van nood en treurnis".[bron?] In de zomerperiode wordt Tisja be'Aaw herdacht, de verwoesting van de Tempel in Jeruzalem. Hieraan gaan drie weken van rouw vooraf.

Komkommertijd in het Nederlands

In het Nederlandse taalgebied is komkommertijd voor het eerst opgetekend in 1787. Op 14 juli 1787 schrijft het Rotterdamse patriottenblad Het Saturdags Kroegpraatje, in een tweespraak tussen Piet en Kees: ,,Is er van de week ook wat nieuws van de groote Heeren uit den Haag?’’, vraagt Piet. ,,Neen’’, antwoordt Kees, ,,maar je mot denken, het is, regtevoort [momenteel], in de komkommertyd, en dan staat alles zoo wat stil.’’ Vervolgens vinden we het woord in 1792 (,,het schijnt wel een eeuwigdurende komkommertijd’’), en in 1793 zelfs in een vertaalwoordenboek (Marin, Nederlands-Frans, 6de editie: ,,’t is in den komkommertijd. ’T is den tijd dat er niet[s] te doen valt’’; in de voorgaande editie ontbreekt het).

Daarna komen we komkommertijd decennialang niet meer tegen, maar dat is wellicht te verklaren uit het feit dat er voor de eerste helft van de 19de eeuw momenteel relatief weinig bronnen digitaal ontsloten zijn. Vanaf 1858 duikt komkommertijd geregeld in Nederlandse kranten op. Dit sluit aan bij de ontwikkeling in het Duits, want volgens Pfeifer (1993, Etymologisches Wörterbuch, blz. 1170) raakte het woord in het midden van de 19e eeuw in Duitse kranten in de mode. Alles bij elkaar is het dus het meest waarschijnlijk dat het Nederlandse komkommertijd een leenvertaling is van het Duitse Sauregurkenzeit.

Aan het begin van de twintigste eeuw schijnen kranten in de komkommertijd vooral graag te hebben geschreven over zeeslangen. Althans, in 1914 schreef de woordenboekmaker Mathijs Jacobus Koenen bij het woord zeeslang, dat in de voorgaande druk nog zeer zakelijk was behandeld: ‘Zeeslang, ook monsterslang, die, naar men wil, in den oceaan verblijf houdt en nu en dan gezien wordt, vooral in den komkommertijd.’ Twee jaar later schreef de volkskundige Jos Schrijnen: ‘Fabelachtige sprookjesdieren zijn de meerkat, de beruchte zeeslang - óók bekend uit onzen komkommertijd en eveneens de zeeslang der lucht.’ Zie ook komkommerdier.

In het West-Vlaams werd de komkommertijd ruim honderd jaar geleden ook wel plattebonentijd genoemd, maar dat woord is inmiddels in onbruik geraakt.

Overigens wordt komkommertijd geregeld fout geschreven, en wel als kommertijd. Soms gebeurt dat opzettelijk, bij wijze van woordspeling (in de komkommertijd is er meer plaats in de media voor kommer en kwel, ellende), maar geregeld gebeurt het ook geheel onopzettelijk. Deze verbastering heeft voeding gegeven aan het idee dat komkommertijd is afgeleid van kommertijd -een periode waarin er slechts armoedig nieuws te melden valt- maar dat is onjuist.

Verschijningsvormen

In de serieuzere kranten verschijnen in de komkommertijd berichten over kleine diefstallen en andere voorvallen, die in de rest van het jaar nooit gepubliceerd zouden worden. Bovendien zijn de kranten gedurende deze tijd dunner dan normaal. De weinige sportevenementen, zoals de Ronde van Frankrijk, worden breed uitgemeten. In 2008 werd de komkommertijd enigszins beperkt door de Olympische Zomerspelen te Peking. Dat is niet alleen het geval voor de kranten, maar ook voor radio en televisie.

De televisie vertoont in deze periode meestal minder nieuwe series en sommige gebruikelijke soapseries zijn met een cliffhanger tijdelijk gestopt. Vaak worden oude films, documentaires en series (uit het winterseizoen of vorige jaargangen) herhaald. Bekend zijn de herhalingen van F.C. De Kampioenen op de Vlaamse televisiezender Eén. Op de Nederlandse televisie wordt ingespeeld op de komkommertijd door middel van luchtige programma's en het programma Zomergasten, dat veel zendtijd reserveert om diep in te gaan op het werk van één persoon.

Maatschappelijke relevantie

Doordat nieuwsfeiten in de komkommertijd meer opvallen en niet gauw in de schaduw van nieuwer nieuws verdwijnen, kunnen ze soms naar verhouding grote impact hebben, die nadien kan voortduren eens de bal aan het rollen is. Zo werd de Dutroux-affaire een nationale obsessie die regeringswisselingen en een jarenlang proces van politie- en justitie-hervormingen veroorzaakte.

(WIKIPEDIA)

08:56 Gepost door Oras | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

25/06/2012

GRAND OPERA

GRAND OPERA EXPERIMENT (een performance gedoopt Schijn van stilstand).

Groots opgezet, met veel heroïek en nadruk op kostumering, decor en enscenering. GRAND OPERA EXPERIMENT stimuleert de verbeelding van de mens en maakt hem bewust van de mogelijkheid de wet van de exacte wetenschap, (gebaseerd op natuurwetten en theorieën die gekenmerkt worden door wiskundige modellering, formele logica) te omzeilen, te overtreffen.

Een dichterlijke bevlieging neerschrijven of een kleurencombinatie borstelen op een blinde muur ontsnapt eveneens aan deze exacte wetenschap, evenals een wilde klankcompositie voortbrengen door het trommelen met de vuisten op lege olievaten.

 

Oho… wat een raar verhaal. Het lijkt wel dronkenmanstaal!!!

 

Met stuur, zadel en trappers. Een kilometerteller wijst aan hoe snel Ikke Bravo rijdt. Gezien Ikke Bravo pal tegen de gesimuleerde orkaan in de windtunnel van het beroemde Von Karman Instituut met een windsnelheid meer dan 63 knopen rijdt, maakt dat welgeteld 1 zeemijl = 1852 meter x 63 = 116,676 km plus de aangegeven snelheid van 25km per uur met de Hometrainer ‘Good Fitness’ maakt dat samen 141,676km per uur. De al afgelegde weg wordt tot op de meter na opgeteld en weergegeven op een groot elektronisch bord. Een indrukwekkende imaginaire reis met zijn knalgele Kamerfiets Hometrainer ‘Good Fitness’ met de nodige kabels aan de betonbodem verankerd om te voorkomen dat hij als een distelzaad weggeblazen wordt. Wanneer Ikke Bravo het 24 uur volhoudt maakt dat een tocht van 141,676km x 24 = 3400,224 km. van Stad Brussel, België (GPS-coördinaten: Lengte: 50°85”03 / Breedte 4°.51”71) >> Tot stad Agadir, Marokko (GPS-coördinaten: Lengte: 30°43”33 / Breedte 9°51”.6).

 

GRAND OPERA EXPERIMENT, een performance gedoopt ‘Schijn van stilstand’ .

Sportkledij: knalgele Schuberth-helm met ingebouwde communicatie systeem, knalgele Alpinestars Haunter Lederkombi, knalgele Alpinestars Supertech-laarzen met sokken, en knalgele lederen motorhandschoenen.


GEEL

 

Energie, vreugde, geestkracht, luchtigheid en lichtheid van het bestaan.

Associaties volgens Leonardo da Vinci: Tijd, zon, maan en sterren, zomer, rijpe oogst, goud, gewin en verstand.

Spreekwoord;  Geel van nijd worden (zeer kwaad en afgunstig worden).

Geel wordt soms gezien als de kleur van haat, verraad en bedrog. Echter als goudkleurig voorgesteld dan is het weer een kleur die van de hoogste orde wordt geacht te zijn. Uiterst negatief en uiterst positief. Geel heeft vaak de betekenis van vrolijk, activiteit, optimisme, nieuw leven en vreugde.

 

(SYMBOLIEK VAN DE KLEUREN en veel meer GESPROKKELD BIJ GOOGLE). 

09:07 Gepost door Oras | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

18/06/2012

Wervelstorm

In het oog van een Wervelstorm (met een kracht die zeedijken doorbreekt en dorpen verzwelgt) in de windturbine van het beroemde Von Karman Instituut. De grootste van Europa. Een internationaal onderzoekscentrum voor lucht- en ruimtevaart in Sint-Genesius-Rode. Zoals bekend zijn zowel een tornado en een orkaan beide een wervelstorm, maar het precieze verschil is nog steeds niet duidelijk.

Tijdens de test met de Hometrainer ‘Good Fitness’ in de windtunnel van het Von Karmann Instituut zal Ikke Bravo het ‘Grote Verschil’ onderzoeken onder de geheime codenaam ‘THEATRUM MUNDI’ (Das Welttheater).

 

BONUS VIR SEMPER TIRO (een goed mens blijft altijd een aanvanger).

 

CREDO, QUIA ABSURDUM (ik geloof omdat het onzinnig is).

 

Met deze te gekke performance (zonder toeschouwers) wil Ikke Bravo even ontsnappen aan het dagelijks kranten nieuws. Binnenland – Buitenland – Cultuur – Media – Sport – Wetenschap - Beroemd en bizar.

Hij kan natuurlijk evengoed een gedicht schrijven of een schilderij maken, maar ook daar val je onder de zware overheersingdruk van de baronnen van Kunst en Cultuur die met hun gouden zwaard (op de kling een fraai gegraveerde spreuk -brood voor ieder, taart voor mij- alles afhakken wat niet binnen hun visie ligt. “Opgeruimd staat netjes” is hun motto…

Precies wat Ikke Bravo wil vermijden.

Synoniemen; mijden, omzeilen, ontsnappen aan, ontwijken, uit de weg gaan, afwenden, verhinderen, verhoeden, verletten, voorkomen.

 

TOTAL FREEDOM is de enige uitweg!!!

09:24 Gepost door Oras | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

05/06/2012

dynamisch evenwicht

Van Narcissen & Rabarber naar Filosofie & Artificiële Intelligentie is maar een kleine stap voor Ikke bravo en zijn boezemvriend Oras. Beiden gedreven door edelmoedige voornemens wippen van de planten- en dierenwereld moeiteloos over naar menselijke bezigheden. Het grote gevaar dat ze bij hun onderneming het een en ander door elkaar halen is begrijpelijk. Het zijn zoals jij en ik geen Superboys.

Van de eventuele lezers wordt wel enige soepelheid verwacht en een gevoel voor… neen beter nog, een onweerstaanbare drang naar geestverruimende ervaring en/of absurde avonturen. Beiden hebben namelijk iets gemeens. Ze brengen de mens uit het geruststellende evenwicht. De enige weg naar vernieuwing. Sommigen beweren dat het dynamisch-evenwicht volstaat om verderop te komen. Helaas… Het dynamisch evenwicht blijft tot een bepaalde drempelwaarde wordt overschreden. Pas dan begint een vreemd klinkende, zelfs ondoorzichtig verhaal van het voortbestaan.

De interplanetaire reiziger zegt.

“Helaas, na het behoudsgezinde, dynamisch-evenwicht komt onherroepelijk de alles overhoop gooiende Revolutie. Een snelle en totale verandering.

De enige weg naar een Nieuw Tijdperk”.

REVOLUTION JE T’AIME ENCORE kalligrafeerde de Portugese dichter Ernesto de Sousa op de huiskamermuur van Ikke Bravo.

06:59 Gepost door Oras | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

29/05/2012

ANNO MMXII

ANNO MMXII

Gisteren, zo net na de noen kwam een héél klein vogelke aangevlogen en botste frontaal tegen de glazen wand van de serre vol exotische bloemen en planten. Mors dood plofte het zonder enig geluid naast Ikke Bravo op de grond. Noch schot noch schrei. Hij legde het héél klein vogelke in zijn handpalm. Het voelde nog lekker warm. Het verbrijzelde bekje (snavel) was rood, het kuifje stond rechtop en de oogjes verbaasd open. In een fractie van één seconde van-Leven-naar-Dood. Zo gewoon dat Ikke Bravo de tijd niet had om medelijden te voelen of droevig te worden. Hij deed zeven stappen richting groen gras vol spetters gele bloemen en deponeerde eerbiedig het héél klein vogelke.

Dat was gisteren, de eerste zonnige lentedag in Kemzeke anno MMXII. (Soete land van Waas waar Reynaert de Vos zijn streken uithaalde in het middeleeuwse dierenepos).

05:48 Gepost door Oras | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

22/05/2012

NACHTSCHIJN

NACHTSCHIJN

Omdat het paard als een ‘edel dier’ wordt beschouwd, worden door paardenliefhebbers altijd de termen “hoofd”, “mond” en “benen” gebruikt in plaats van “kop”, “bek” en “poten”.

Het veulen springt en rent zorgeloos rond Lotte, haar moeder. Een prachtige merrie met lichtgrijze vacht en blonde manen met voorpluk en een gecoupeerde staart. Een verstandig en rustig werkpaard. Gespannen voor de ploeg trekt Lotte een pijlrechte ploegvoor in de poldergrond. Vader Bravo mompelt “wat een schoon kachteltje heeft de Lotte”. Het woord veulen voor een paard tot een jaar oud kent men niet in de Polders. Hij zegt tegen zijn twee zonen dat ze moeten kijken naar de veerkrachtige benen en het flexibele hoefmechanisme. Het hoefmechanisme zorgt er voor dat de pezen niet bij iedere pas harde klappen te verduren krijgen. Kijken naar de lichte doorbuiging van de rug. Niet te veel maar ook niet te weinig. In het midden nooit meer dan twee vingers. Aan de constante in beweging zijnde oren (naar voor, naar achter) is uit te maken of het veulen alert is en reageert op elk geluid want met een slechthorend veulen valt er later niets mee aan te vangen. Eenmaal volwassen zal het schichtig en paniekerig zijn. Jongens, altijd rustig praten, je armen laten hangen en het paard zijdelings benaderen, zegt vader Bravo.  

De les is de oude Ikke Bravo bijgebleven als een nachtschijn. Als hij door de straten van zijn geliefde stad wandelt, kijkt hij met een kennersoog naar alles wat beweegt. Jong of oud, klein of groot wordt automatisch ontleed. Hoe deze persoon zich voortbeweegt. Zwevend met grote stappen, al wiegend, met rechte benen of niet. Slank of mollig (kort gestukt) tot zwaarlijvig. Jonge meiden met een kachtelgat (lekker achterwerk). Op hoge hakken of licht geschoeiseld. De hielen schuin afgelopen naar binnen of naar buiten. Kortom, Ikke Bravo leest deze lichaamstaal als een open boek en vergeet het meteen. Een ander iemand trekt zijn aandacht. Een nieuw verhaal over ‘De Mens’.

Er zijn diverse uitdrukkingen die een rechtstreekse vergelijking inhouden met de eigenschappen van een paard, bijvoorbeeld, honger hebben, werken of sterk zijn als een paard.

Dat kan Bruin niet trekken. - Dat kan ik niet betalen.

De teugels in handen hebben. - De baas zijn.

De teugels laten vieren. - Een minder streng beleid voeren.

De teugels strakker aanhalen. - Een strenger beleid gaan voeren.

Een gegeven paard mag men niet in de bek kijken. - Tegenover geschenken moet men niet kritisch zijn.

Een goed paard is zo goed als zijn hoeven. - Een schijnbare bijzaak kan bepalend zijn, vergelijkbaar met: een ketting is zo sterk als zijn zwakste schakel.

Een paardenmiddel. - Een (laatste) hardhandige remedie.

Gauw op het paard zitten. - Snel op de teentjes getrapt zijn, gauw verongelijkt zijn.

Het paard achter de wagen spannen. - Een probleem totaal verkeerd aanpakken.

Hij is van zijn paard gevallen. - Hij heeft zijn positie verloren.

Hij zoekt zijn paard en hij zit er op. - Wordt gezegd van iemand die zoekt en over het hoofd ziet wat (bijna) voor zijn neus staat.

Hoog te paard zitten. - Trots, ijdel of arrogant zijn.

Iemand de teugels uit handen nemen. - Iemand de leiding afnemen.

Iemand de vrije teugel laten. - Iemand zijn eigen gang laten gaan.

Man en paard noemen. - Niets verzwijgen.

Men kan geen paard al lopende beslaan.Men moet de tijd nemen voor wat nodig is.

Ook het beste paard struikelt wel eens. - Ook de deugzaamste en bekwaamste faalt wel eens.

Op het verkeerde paard wedden. - Een verkeerde inschatting maken.

Op zijn stokpaardje zitten. - Over zijn lievelingsthema spreken.

Over het paard getild zijn. - Te zeer geprezen zijn zodat men verwaand is geworden.

Paarden vallen ook, al hebben zij vier benen. - Iedereen maakt wel                   eens een fout of kan pech hebben.

Vast in het zadel zitten. - Gezegd van een leider die niet voor zijn positie hoeft te vrezen.

07:10 Gepost door Oras | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

14/05/2012

Karuna

Karuna(het gesprek met niemand)


Hoi paps, hier ben ik weer. Gisteren rond de zelfde tijd ook aangeroepen, maar je was afwezig. Zoals altijd sinds meer dan één maand. Is niet erg, morgen doe ik het weer. Verder gaat alles goed met ons. Mams heeft last van duizeligheid en spreek wat verwarde taal. Ze is haar levenslust kwijt. Soms begint ze een zinnetje in het Nederlands en eindigt in het Frans of omgekeerd. Ja ja ik weet het, mams is niet meer van de jongste. We hebben goed en veel ingekocht op een ‘brocante’ in Holland. Oude juwelen, porselein, vazen in keramiek, enzovoort… te veel om alles op te noemen. Het komende weekend staan we op het Vossenplein en hopen op en flinke verkoop want we hebben reparatiekosten van 400 euro aan de auto. Dikke kus van mij…

 

Paps is anderhalve maand geleden plots overleden en zoals dat hoort gecremeerd in de Stillelaan, omringt door familie en vrienden die gezamelijk een bloemenkrans in de vorm van een groot scheepsanker meedragen. Zijn GSM heeft dochter Kaatje onder haar hoofdkussen verstopt. Waar ook ze zich bevindt kan ze hem steeds aanroepen en hoort ze zijn guitige stem;

“HOYHOY---Voor het ogenblik ben ik er niet --- zal je snel terug bellen --- tot dan --- schipper Oscar”.

 

Rouw (van Germ. hrouwen, verwant met Eng. sorrow en Sanskriet karuna) is een emotionele reactie als gevolg van een verlies, in het bijzonder het verlies van een naaste. Normaal gesproken zal de intensiteit van de reactie in de loop van de tijd afnemen, de rouw kan echter zo heftig zijn, dat de levenslust verloren gaat.

 

Ikke Bravo heeft eveneens een verhaal dat aansluit met het verhaal van Kaatje en de rouw om haar teerbeminde vader. Hij koopt op het vossenplein een vast telefoontoestel met alles er op en er aan. Aan de verkoper stelt hij de gebruikelijke vraag;

-Ca fonctionne?

-Evidemment…la vieille dame est morte et j’ai vidé son appartement.

Vrienden en kennissen die Ikke Bravo aanroepen krijgen nu de zwakke stem van het oude vrouwtje te horen;

 ---Je ne suis pas la pour le moment---a très bientôt--- Henriette.

Ikke Bravo vertikt het om het berichtje te verwijderen en te vervangen.  

12:09 Gepost door Oras | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

07/05/2012

Lofzang

Lofzang aan de stilte                                           

Oras zegt:

“silentium est hominis inventum”                                         

"silence is a human invention"                                         

"el silencio es una invención humana"                                                                                                                                               

    Het is duidelijk dat na het gesprek met de ooievaar hij een Wereld Windorgel ORGELPUNT MALPARTIDA zal bouwen ter ere van de deBlanka Cikonio”. In de polders aan de Noorderzee waar Ikke Bravo geboren is en als knaap opgegroeide was het de blauwe reiger (Ardea cinerea) die onder vaders bescherming stond. Er mocht geen aardkluit of gladde kei naar gegooid worden en niet worden opgejaagd uit het hoge riet waar de ranke vogel aan het vissen was. Een  kaakslag, gepaard met de nodige uitleg over de Heilige Vogel was zeker een zware straf!!!

De ooievaar daarentegen brengt de pasgeboren baby en legt het in een keurig klaarstaande wiegje. Wanneer hij vader de vraag stelde waarom er nooit een ooievaar te zien is boven de rietvelden en er toch kindjes geboren werden  was het ; Ventje toch…De ooievaar komt van ver…Er staan hier geen hoge bomen waarin de ooievaar zijn nest van 2 stappen doorsnede en 1 kniehoogte hoog kan bouwen. Jammer hé…want er is hier voedsel genoeg in de waterplassen.

Het zwevende geluid van het windorgel - ORGELPUNT 39°26’46,52”N – 6°30’20,66”W zal een lofzang zijn aan de solo flight of the stork Blanka Cikonio” (witte ooievaar) boven het ruwe landschap genaamd Malpatrida, gelegen in het Zuid Westen van Spanje.

08:39 Gepost door Oras | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

01/05/2012

LEUGENDETECTOR

 

 

DSC_0201.JPG

 

DSC_0205.JPG

Deux êtres sont placés face-à-face.

En tête-tête.

Ils conversent.

Un échange dont le

contenu ne sera jamais divulgué.

 

LEUGENDETECTOR

Dialoog met deBlanka Cikonio” (esperanto)

13 vragen en 13 antwoorden

 

VRAAG: Ben jij…                        ANTWOORD: Ik ben…

 

1   JUSTULIO (rechtvaardig)                            - Als het mij past!

2   GEEDZIGÔ (trouw)                                                   - Als het mij past!

3   HELPEMA (hulpvaardig)                                     - Als het mij past!

4   SUPERSTICÂ (bijgelovig)                         - Als het mij past!

5   KOLORO-BLINDA (kleurenblind)                              - Als het mij past!

6   PRIDE (trots)                                          - Als het mij past!

7   AVARA (geldzuchtig)                                     - Als het mij past

8   VAINGLORIOUS (roemzuchtig)                                 - Als het mij past

9   PACA (vredelievend)                                          - Als het mij past!

10 MALAMINDA (haatdragend)                            - Als het mij past!

11 RELEASING (vrijgevig)                                           - Als het mij past!

12 CLARIVIDENTE (helderziende)                            - Als het mij past!

13 MALDOLCA (verbitterd)                              - Als het mij past!

 

Een dialoog met de ooievaar werkt als een leugendetector waaraan niet te ontkomen valt. Hij heeft geen roep omdat er spieren in zijn keel ontbreken en gebruikt snavelgeklepper om je te begroeten. Voor de mens lijkt het of de mythische vogel een vraag stelt en een duidelijk antwoord verwacht.

 

Hij weet of je liegt tegen jezelf of de waarheid zegt.

 

DeBlanka Cikonio” (cicindiidae) daalt voor de dertiende keer in glijvlucht, met gespreide vleugels, tot bij het nest gebouwd hoog op een monumentaal sculptuur van opeengestapelde autowrakken.

Drie korte vleugelslagen om af te remmen. Een zachte landing. In de lange, rechte en stevige snavel een twijg. Hij overschouwt rustig de wereld alvorens de twijg zorgvuldig in de nestwand te vlechten.

Kijkt mij aan en stelt voor de zoveelste keer een korte, duidelijke vraag maar wacht niet op het antwoord.

Staande op de rand van het nest, spreidt hij de vleugels met een vleugelbreedte van meer dan twee meter. Een elegante duw met zijn lange roodkleurige poten met korte tenen en oeps… hij zweeft in een majestueuze bocht boven een rotsachtig, Bijbelsmooi landschap in de omgeving van Malpartida…

 

39°26’46,52”N – 6°30’20,66”W

EEN NATUURGETROUW REISVERSLAG

DIALOOG MET DE WITTE OOIEVAAR

ANNO LENTE 2012

MALPARTIDA DE CÀCERES / EXTREMADURA / SPANJE / MUSEO VOSTELL

07:39 Gepost door Oras | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

23/04/2012

TINEKE VAN HEULE

TINEKE VAN HEULE

Ten huize van de Bravo’s was een boek lezen, kaartspelen, schaken, muziek maken en zingen niet erg in trek. Er waren andere dingen te doen zoals paling vangen met de platte schuit en het kruisnet, of jagen op haas en wilde eend of patrijs voor de zondagmaaltijd. Nooit meer dan nodig want dat was verkwisting. Ontspanning stond niet op de agenda. Bezig zijn, zeven op zeven dagen van de week. Bezoek van vrienden was alleen op zondagnoen van 11 tot 4 aan de feesttafel in de beste kamer. Een bijeenkomst doorspekt met sterke verhalen over de Eerste en Tweede oorlog en over de noden van het door de franskiljons onderdrukte Vlaamse volk. Moeder Bravo sprak met veel zwier het West Vlaams, vlot Frans en Duits maar is nooit buiten het polderdorp geweest. Kortom, een duivels- scherpe tong had ze, een fenomenaal geheugen en kon hoofdrekenen als niemand anders.

Iedereen kon wel het liedje meezingen wanneer moeder Bravo uit volle borst en met een vrolijke, warme stem Tinneke van Heule begon te zingen van begin tot het einde. In de woonkamer, in de bakkeuken, in de stallen, of op het veld. Ze had de volledige tekst gekregen van Stijntje-moustache (Streuvels). Een van de vele huisvrienden van de Vlaamsgezinde Bravo’s.

TINEKE VAN HEULE

Tineke van Heule, ons maartje,
Kan werken gelijk een paardje,
Kan melken, kan mesten,
Kan schuren gelijk de besten.
Tineke van Heule, ons maartje,
Staat hoog in de gunst van mijn vaartje,
En als moederken haar prijst,
Dat mijn zuster er om krijst,
Dan lach ik een beetj' in mijn baardje.

Liever dan een vis die in een goudzee zwemt,
Liever dan een vogel die geen sparen kent
Liever dan een freule, Tineke van Heule,
Tineke, ons maartjen in haar hemd ! (bis)

Tineke heeft geld noch goedje,
Noch landeke, noch pandeke, noch koetje,
Noch huisje, noch kruisje,
Noch een lappeke voor op mijn buisje.
Tineke heeft geld noch goedje,
Maar een hemel is haar lachen en haar groetje,
Als zij trippelt naar de bron,
Met haar emmer in de zon,
En haar klompeken vast aan haar voetje.

Tineke van Heule, mijn minneken,
Op u staat mijn zoetste zinneken,
U lust ik, u kust' ik,
Op uw harteken bouw en rust ik.
Tineke van Heule, mijn minneken,
Mijn poezelig dubbel kinneken,
Leg uw handeke in de mijn
En een bruiloft zal het zijn
Van een boer en een schoon boerinneken.

Heule is een dorp in de Belgische provincie West-Vlaanderen en een deelgemeente van Kortrijk. De eerste vermeldingen van de nederzetting dateren van 1111. Volgens sommigen zou de Heulebeek, die door het dorp stroomt, haar naam aan het dorp danken, maar volgens anderen zou Heule een verbastering zijn van geul of geule, de greppel waarin een beek loopt, en zou het dorp de naam van de beek gekregen hebben. Het volksliedje Tineke van Heule dankt zijn naam aan dit dorp.

In Heule is ook de bekende Vlaamse schrijver Stijn Streuvels (Franciscus Petrus Maria (Frank) Lateur) op 3 oktober 1871 geboren. Een gedenksteen hiervan is terug te vinden in de Kortrijkstraat. Er zijn enkele wijken/straten in Heule genoemd naar bekende stukken van deze schrijver, zoals Zomertij, Najaar en Winterland.

 

 

08:57 Gepost door Oras | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

16/04/2012

PRAATPAAL 3

PRAATPAAL 3

(als bij toeval ontdekt in het zwerfarchief van de meester)

ORAS CODE

10-01-06

 

 

     Er komt geen einde aan het afscheidfeest... alsmaar weer tonen ze de reistickets waarop de afbeelding van het grootste zeeschip ter wereld pronkt. De kostprijs is in Britse Pound Sterling. Niemand van het dorp kan uitrekenen hoeveel dat eigenlijk is in hun plaatselijke munt. 
Ze hebben twee plekjes gereserveerd in de diepste “kelder” van de boot. Dicht bij de machines en de kolenhokken. Daar is het namelijk veel goedkoper. Wel lawaai van stampende pistons. Bloedheet ook en je moet het zonder zeebries stellen want je mag niet op het “dak”. Opmerkzaam zegt iemand langs zijn neus weg dat schepen geen ‘kelder’ en geen ‘dak’ hebben. Er bestaan andere woorden voor maar welke woorden weet de opmerkzame man ook niet. Goed…goed, als we elkaar maar begrijpen. Ze wonen hier ten slotte ver van zee! Daarbij weet een zeeman ook niet dat een ploeg scherpe scharren heeft en het ijzeren beslag met zeven lange spijkers aan de hoefwand van het paard gespijkerd is. Stijn Streuvels die alles wist over de boer en geile boerenmeiden in Vlaanderen maar Amerika niet kende omdat het te ver van het Lijsternest lag was bevriend met vader Bravo en schreef in ‘De Vlaschaard’ de verhalen rechtstreeks op wat hij in zijn omgeving als een luistervink te horen kreeg. 
Stijntje Streuvels keek en luisterde veel maar zag niet alles, pleegde vader Bravo te zeggen over hem.   
Alhier, aldaar een haastige boer was er die de peerden aan den ploeg spande... den steert van den breker neer en de zeven scherpe scharren genaakten grond... 
De ploeg heeft maar twee scharren voor het winterploegen in de zware polder. Zelfs met een gespan van drie zware peerden. Vader Bravo voegde er guitig aan toe. Schoenmaker blijf bij je leest... Dit zegt men tot iemand, die een oordeel velt over iets, waarvan hij geen verstand heeft. De zegswijze is ontleend aan het verhaal van Apelles een beroemde Griekse schilder, tijdens de regering van Alexander den Groote. Toen de kunstschilder zijn werk in het openbaar toonde had een schoenmaker iets aan te merken op de ene sandaal. 
Voor Ikke Bravo zijn er bewijzen genoeg en hij zegt. 
Een schoenmaker gaat nooit verder dan ZIJN leest, een moeder nooit verder dan HAAR kind en de dichter blijft bij ZIJN woorden...

Als beide aspirant-emigranten uit hun feestroes ontwaken is de laadkaai leeg en is het zeeschip TITANIC al ver achter de horizon. Zelfs de dikke rookpluim uit de vier schoorstenen van het snelste en grootste schip ter wereld is niet meer zichtbaar.
Erg hé!!!
Ze willen verder feesten maar de lol is er af. Teneinde raad besluiten ze terug naar de Vlaanders te reizen om daar het vertrek van de volgende boot af te wachten. Ze voelen zich stateloos, zijn uit het bevolkingsregister geschrapt en hebben nu al heimwee naar het verloren avontuur. In hun geboortedorp wordt flink gelachen met de twee mislukte immigranten. In de kroegen krijgen ze meteen de spotnaam Buffalo & Bill geïnspireerd door de vele wildwestern verhalen. Buffalo Bill, Amerika's beroemdste cowboy leidde een ongemeen bestaan, dat mythologische vormen zou aannemen. Maar hij bestaat echt.
 
Avontuur... Precies wat de twee vrienden willen beleven. 
Daar ze voor de aankoop van hun ticket alle bezittingen hebben verkocht en geld geleend bij de familie moeten ze in een hooischuur slapen en mogen ze mee-eten bij de pas getrouwde zus van een van hen. Ze moeten er wel wat voor betalen want de mensen in de Vloonders houden van centen. Om de tijd te doden zitten ze dagenlang in de kroeg op het dorpsplein recht over de kerk en kijken wat droevig voor zich uit. Hun 20 kilo ‘Harelbeekse grove pijptabak’ aangekocht om in Amerika op te roken staat naast hen op de vloertegels. Ze roken pijp na pijp om hun mysterieuze honger te stillen. Ze dromen echt van de Rocky Mountains en hun voorgebergte de Black Hills. Eindeloze prairies vol grote kudden bizons die al grazend over de uitgestrekte graslanden trekken. Wilde indianen die men zonder meer overhoop moet schieten wil je zelf niet gescalpeerd worden door deze wilde roodhuiden.

Vanuit het stijlvol gemeentehuis komt plots iemand aangerend. Dwars over het verlaten dorpsplein, richting Den Witten Engel. Het is de secretaris van de burgemeester. Hij zwaait met de gazette Ons Volk - Alles voor Vlaanderen - Vlaanderen voor Christus’ en schreeuwt naar ingebeelde voorbijgangers dat ze opzij moeten. Hij valt letterlijk het café binnen. Buiten adem kan hij net het woord uitspreken.
Ti… ta… nic!!!
Dan zucht hij.
Ne-drie-dub-le-drup-le-in-ne-biergloos-god-ver-doome-toch!!!


Zwijgend kijken ze naar de voorpagina. Het zinkend schip. De boeg torenhoog als de dorpskerk. Naar de nachtelijke hemel gericht. Er zijn nog maar twee van de vier rokende schoorstenen te zien. Op de fraai gegraveerde oceaangolven drijven drenkelingen. Reddingsboten overvol om hulp roepende vrouwen en kinderen. Volgens de krant is het de fout van de dikke maar toch te dunne ankerbouten die de zware stoomketels op hun plaats moeten houden bij noodweer. Duizend ton staal schuift naar de achtersteven en slaat een gat veel groter dan een hooiopper, dwars door de stalen romp. Honderd duizend klinknagels die het fiere zeeschip samenhouden knallen als geweerschoten...
 
De oceaanstomer RMS Titanic telde 2 227 opvarenden (1 320 passagiers en 907 bemanningsleden) bij haar vertrek op 11 april 1912 uit het Ierse Queenstown. Het schip was de dag ervoor vertrokken uit Southampton en had al een tussenstop gemaakt in Cherbourg.
 
De Titanic zinkt…Het klagend geloei van de misthoorn en het geluid van de noodklok versmachten in de ijskoude golven. De overvolle reddingssloepen roeien zich een weg door duizend ronddrijvende drenkelingen. De multimiljonairs die met te kapitein nog aan het feestvieren zijn in de luxebar gaan als helden de dood tegemoet.

Een verdwaalde op drift geslagen witte ijsberg krijgt de schuld. Het is altijd zo. Het is de schuld van de storm als een schip vergaat.

Een maand na de ramp trouwen de twee op avontuur beluste jonge mannen met hun ‘oud lief’ dat zij hebben laten ‘steken’ even voor hun vertrek naar de Nieuwe Wereld. In hun afscheidsbrief die ze samen hebben opgesteld onder leiding van de dorpspastoor staan deze woorden ‘we komen jullie oppikken zodra fortuin gemaakt met een tabakplantage New-Harelbec-Tabaco-Company. Zo uitgesterkt zal de plantage zijn dat je met een snel paard een halve dag nodig zal hebben om naar het verst gelegen perceel te galopperen.

 
Helaas, tussen droom en daad… Enzovoort...enzovoort!!! 
Ze kopen samen een stuk gemeentegrond aan de bosrand van hun geboortedorp. Delen de lap in twee gelijke delen en helpen elkaars blokhut bouwen. Hun nederzetting wordt gedoopt ‘Klein Amerika’.  Om aan de kost te komen runnen ze het inmiddels beroemde café ‘De Zwerver’. Met als opschrift in fraaie letters geschilderd boven de ingang. ‘Een zwerver verdwaalt nooit’.
Ze leven lang en gelukkig en hebben veel gezonde kinderen. 
De reis tickets van de twee immigranten zijn mooi ingekaderd en hangen in het stijlvolle gemeentehuis naast het portret van de Koning, de Koningin en het vaandel met de vechtlustige Vlaamse Leeuw. Deze klimmende leeuw staat al in 1162 op het ruiterzegel van graaf Filips van den Elzas. Hij zou zelfs van Engelse afkomst zijn en is het teken bij uitstek van de christelijke ridder.
Het leven is goed in de Vlaanders, fluistert men in het kleine dorp.

09:09 Gepost door Oras | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

10/04/2012

PRAATPAAL 2

PRAATPAAL 2

(als bij toeval ontdekt in het zwerfarchief van de meester)

ORAS CODE 2007

 

 

IN DIT SCHRIJN RUST

“GRONDBEGINSELEN DER DICHTKUNST”

 

Een reliekschrijn is een versierde bergplaats om relieken te bewaren. Een schrijn kan van heel bescheiden tot gigantisch groot zijn. Het kan gaan om het volledige stoffelijke overschot van een wezen, maar ook om kleine gedeelten daarvan, zogenaamde partikels.

De oudste reliekschrijnen waren meestal beurzen van kostbare stof met een draagriem en kwasten. De huidige bursa, waarin de corporale wordt bewaard, is er nog aan verwant, maar heeft een meer vierkante vorm. In verschillende musea worden nog exemplaren bewaard. Een volgend stadium was een reliekenbeurs, maar nu in metaal, meestal verguld zilver.

Een andere populaire vorm was een schrijn in de vorm van een doos die met ivoor was bezet, in allerlei vormen. Dit was vooral geëigend voor kleinere relieken.

In de tijd dat de gelovigen erom vroegen de relieken ook werkelijk te kunnen zien, kwamen houders in de mode die in feite de voorlopers waren van de monstrans die nu nog gebruikt wordt voor uitstalling van het Allerheiligste. Sinds die tijd worden kleinere relieken ook bewaard in ronde metalen doosjes, zogenaamde theca's.

 

Hij zal piraatkopieën digitaal op DVD branden alvorens de “GRONDBEGINSELEN DER DICHTKUNST” voor eeuwig in de  metalen filmdoos te verzegelen met zijn zegelring.

 

ORAS

 

Het kostbare reliek onder een stolpvan origineel Boheems kristal in bewaring geven aan de drukbezochte Tempel der Letteren.

Bij deze Tempelpoort, waar altijd talloze kooplieden rondhangen, zal hij de piraatkopieën als fraai sieraad te koop aanbieden. Een juweel om de borst van diepgelovigen te sieren en te beschermen tegen de negatieve krachten van ‘blindgeloof’. Een veel voortkomende menselijke kwaal. Met de bijeen gesprokkelde munten zal hij in de duinen aan de Noorderzee een zandkasteel bouwen met evenveel torens als de vrouwen die hij heeft bemind.

 

 

Nieuwe definitie van ‘het woord’

 

Dichter (of Poëet): staat bekend om zijn typische reactie tegenover vermeend gevaar, namelijk spuwen in de richting van zijn belager. Het zure uitgespuwde speeksel bestaat gedeeltelijk uit halfverteerd voedsel uit de maag.

Angst om  falen is bij de Dichter (of Poëet) de drijfveer die hem er toe aanzet rijen geblinddoekte woorden te planten op de onvruchtbare zoutmeren (Salinas). De eeuwige dorst lest hij met mineraalhoudend bronwater uit de ijzige koude hoogvlakten. Hij is een lama versierd met kleurige kwasten aan de oorpunten en heeft een gespleten hoef. Soms ook schaapskameel genoemd omdat hij zware lasten draagt dwars door zuurstofarme gebieden.

(algemeen verklarend woordenboek voor (on)geletterden – eerste druk)

09:07 Gepost door Oras | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

02/04/2012

PRAATPAAL 1

PRAATPAAL 1

ORAS CODE 2007

(als bij toeval ontdekt in het zwerfarchief van de meester)

“LENTENACHT EN WASSENDE MAAN,

ZAAI HET MOSTERDZAAD”

 

MET HET ASFALTSCHIP TOT DIEP IN DE WOESTIJN WAAR KAMELEN KOMEN EN GAAN EN KOMEN -STOP- ZANDKORRELS WORDEN GETELD VOOR DE ZOVEELSTE MAAL -STOP- WAAR MAAN EN ZON ELKAAR BEGROETEN ALVORENS AFSCHEID TE NEMEN VAN DE SCHORPIOEN -STOP- ALS ENIGE GETUIGE DE TROUWE VENUSSTER WAARVAN ALLE OCEANEN SINDS LANG ZIJN OPGEDROOGD -STOP- DOOR SCHAAPHERDERS GEDOOPT ‘L’ ETOILE DU BERGER’ -STOP- BIJ ZONSOPGANG HET VOOR EEUWIG VASTLEGGEN VAN HET ‘OOSTEN’ WAARDOOR ‘ZUID’ EN ‘WEST’ EN ‘NOORD’ EEN DEFINITIEVE PLAATS TOEGEWEZEN KRIJGEN -STOP- ‘ORDNUNG MUSS SEIN’ FLUISTERT EEN PRUISIESE HELDIN ONTSNAPT UIT EEN NOOIT GESCHREVEN SAGE -STOP- NAAR HET SCHIJNT STAAT ZE VEEL DICHTER BIJ DE DICHTER DAN HET LIEFJE VAN DE DICHTER -STOP- HET SCHATTEN VAN INGEBEELDE AFSTANDEN VAN HIER TOT GINDER EEN STEENWORP -STOP- DE LENGTE VAN ZIJN EIGEN SCHADUW ALS ENIGE BETROUWBARE MAATSTAF -STOP-. HIJ TEKENT NATUURGETROUW DE BLAUWE KETTING VAN HET ATLASGEBERGTE OP EEN PIEPKLEIN ONBEVLEKT PAPYRUSVEL -STOP-. NIEMAND SPREEKT DE DICHTER TEGEN BIJ DE GEWAAGDE HERSCHEPPING VAN TIJD EN RUIMTE EN TAAL -STOP- HET ABC IS ONTSTAAN UIT HET FENICISCHE ALFABET 3500 JAAR GELEDEN -STOP- OORSPRONKELIJK IN DE RODE ROTSWAND GEBEITELD -STOP- HEDEN WORDT ELKE LETTER BEDACHTZAAM DE DRUKPERS ‘PIONEER’ TOEVERTROUWD -STOP- DE DOOR ZONNE ENERGIE AANGEDREVEN DEUS EX MACHINA -STOP- EEN LEENVERTALING VAN HET GRIEKSE APO MÊKHANÊS THEOS -STOP- DE LETTERTEKENS ZIJN ZWARTE MEGAVLINDERS IN VINYL DIE SCHAAKSPELEN MET DE TIJDGEWRICHTEN -STOP- JA HET KAN VERKEREN ZEGT DE DICHTER -STOP- UIT DE HEILIGE SCHRIFT ONTSNAPT STAAN DAAR PLOTS ZEVEN JONGELINGEN EN EVENVEEL KAMELEN -STOP- DE WOESTIJN IS OVERBEVOLKT -STOP- ACHTERDOCHTIG KIJKEN ZE NAAR DE VREEMDE TEKENS DIE NIET LIJKEN OP HET TIFINAGH -STOP- DOOR DE WIJZE MARABOUT DE HETE ZANDSTORMEN TOEVERTROUWD -STOP- HET OUDE LYBISCHE SCHRIFT IS MEEGEREISD MET DE ZWAARBELADEN  ZOUTKARAVAAN -STOP- GEEN NOOD WANT ZEKERWETEN BRENGT DE REVOLUTIE VAN TAAL EN TEKEN ONS NADER TOT ELKAAR -STOP- DANK ZIJ DE WOORDKUNSTENAAR KUNNEN GRENZEN NIET VERLEGD MAAR WEL OVERSCHREDEN WORDEN -STOP- HIJ IS DE PURPERSLAK DIE EEN KOSTBARE VERFSTOF VOORTBRENGT -STOP- EEN GRAM THYREENS PURPER KOST HONDERD KEER HET ZELFDE GEWICHT IN PUUR GOUD -STOP- WAT EEN WEELDE -STOP- WAT EEN RIJKDOM –OVER AND OUT-

 

POSTSCRIPTUM (na het geschrevene)

Grootvader leert Ikke Bravo de spaken schaven voor de bouw van karrenwielen. Vader het mennen van trekpaarden, het ploegen en vlas zaaien. Moeder brengt hem de goden en het koken bij. Vrouwen de vurige liefde. De dichter wijst hem op de zwaartekracht van het woord. Helaas… voor het leren lezen en schrijven staat hij moederziel alleen. De duizend angsten die hem belegeren worden verschalkt door vele listen. Neen, hij kan zijn gedachten niet kwijt aan de Blinde Dichter. Horen Zien en Zwijgen (van oorsprong uit de leer van de wijsgeer Confucius) is een alom verspreide leugen waarmee hij wel kan leven!

12:19 Gepost door Oras | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

26/03/2012

LANG GELEDEN

ZO WAS HET VROEGER…HEEL LANG GELEDEN

Als kind was de kleine Ikke Bravo en Nora de Vlaamse koehond er bij toen vader Bravo onderhandelde met de veekoopman. Tien vetgemeste ossen klaar voor de slacht. Het nam veel tijd in beslag want de dieren werden op de weide één voor één nauwkeurig geschat op hun gewicht en door de beide partijen goedgekeurd. Het is een beroep op zich en vergt jaren ervaring. Van kinds af aan was de kleine Bravo (ook Nora, bouvier des Flandres)  er altijd bij en leert hoe je het gewicht van een beest moet leren schatten. Kop, hals, brede rug, de vorm van de voorpoten en volle achterbillen. Bij akkoord over de prijs, dan met gespreide benen drie maal in elkaars handpalm slaan… Moeder Bravo nam het geld in ontvangst, telde de biljetten zorgvuldig na en knikte tevreden, want ook zij had haar zegje. Een glaasje jenever in één slok opdrinken. Een tweede glaasje volgde meteen, want op één been kan men niet staan, zegde ze met een minzame glimlach. Ze verdween in de “beste kamer” om de fles en het geld te verstoppen op een plek die zij en zij alleen kende.

NORA…(BOUVIER DES FLANDRES / VLAAMSE KOEHOND) ging met vader Bravo altijd mee jagen op het wild in de Polders. Haas, wilde eend, of patrijs. Nora was trouw en gehoorzaam maar had wel enkele, op het erf vrij rondlopende kippen dood gebeten. Tot daar aan toe tot ze de kleine Bravo onverwachts een flinke beet in de kuit gaf…Dat was één brug te ver, of waar trekt men de grens! Vader nam zijn dubbelloops hagelgeweer (Dobbelhahn Flint), nam Nora mee naar de stal en legde haar vast aan de ketting. Hij stapte enkele passen achteruit en legde aan… Nora draaide bedeesd haar kop in een andere richting want zij wist wat volgen zou…Een schot…De knal was hoorbaar tot in de bakkeuken. Als vader Bravo terug kwam had hij een traan in elke ooghoek, zette zich op een stoel, trok de lege huls uit het wapen en zuchtte “Nora wist het”.

VANDAAG DE DAG

Hallo Ikke Bravo. Ik stuurde je mail door naar de gemeente. Maar voor betalingen is een officieel factuur nodig waarop vermeld de IBAM-code en BIC-code om deze betaling mogelijk te maken. Groetjes uit Holland.

15:00 Gepost door Oras | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

19/03/2012

TRISTESSE

 

-TRISTESSE IS MOOIER DAN GELUK (Robijn Edelstein) 

-LE BONHEUR PARFAT EST QUELQUE CHOSE DE TRES PROCHE DE LA TRISTESSE. (Charlie Chaplin)

 -IL PLEUVAIT SANS CESSE SUR BREST (Jacques Prévert)

 

 

Barbara

 

Rappelle-toi Barbara
Il pleuvait sans cesse sur Brest ce jour-là
Et tu marchais souriante
É panouie ravie ruisselante
Sous la pluie
Rappelle-toi Barbara
Il pleuvait sans cesse sur Brest
Et je t'ai croisée rue de Siam
Tu souriais
Et moi je souriais de même
Rappelle-toi Barbara
Toi que je ne connaissais pas
Toi qui ne me connaissais pas
Rappelle-toi
Rappelle-toi quand même ce jour-là
N'oublie pas
Un homme sous un porche s'abritait
Et il a crié ton nom
Barbara
Et tu as couru vers lui sous la pluie
Ruisselante ravie épanouie
Et tu t'es jetée dans ses bras
Rappelle-toi cela Barbara
Et ne m'en veux pas si je te tutoie
Je dis tu à tous ceux que j'aime
Même si je ne les ai vus qu'une seule fois
Je dis tu à tous ceux qui s'aiment
Même si je ne les connais pas
Rappelle-toi Barbara
N'oublie pas
Cette pluie sage et heureuse
Sur ton visage heureux
Sur cette ville heureuse
Cette pluie sur la mer
Sur l'arsenal
Sur le bateau d'Ouessant
Oh Barbara
Quelle connerie la guerre
Qu'es-tu devenue maintenant
Sous cette pluie de fer
De feu d'acier de sang
Et celui qui te serrait dans ses bras
Amoureusement
Est-il mort disparu ou bien encore vivant
Oh Barbara
Il pleut sans cesse sur Brest
Comme il pleuvait avant
Mais ce n'est plus pareil et tout est abimé
C'est une pluie de deuil terrible et désolée
Ce n'est même plus l'orage
De fer d'acier de sang
Tout simplement des nuages
Qui crèvent comme des chiens
Des chiens qui disparaissent
Au fil de l'eau sur Brest
Et vont
pourrir au loin
Au loin très loin de Brest
Dont il ne reste
rien.

 


Le désespoir est philosophique : le dernier mot du texte (« 
rien ») illustre le triomphe du néant et de la mort comme le verbe « pourrir » (vers 56).
Le désespoir prend des actions tragiques : les pièges du destin cruel se sont refermés inexorablement (= sans possibilité de retour).

 

Dans le poème Barbara, l'amour a la capacité d'engendrer autour de lui un environnement positif. Le paysage devient le miroir du bonheur mais aussi du malheur. Ce poème a des apparences de la facilité d’une chanson populaire. En réalité, il dénote une sensibilité à vif, un jeu subtil sur le pathétique.

 

Bonjour tristesse

 

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

 

Bonjour tristesse is de debuutroman van Françoise Sagan. Het boek werd uitgegeven in 1954 toen Sagan slechts 18 was. Het boek werd een ware sensatie. De titel is afgeleid van een gedicht van Paul Éluard, "À peine défigurée". Het gedicht begint met de regels

 

"Adieu tristesse/Bonjour tristesse..."

 

Texte : Paul Éluard (1895–1952)

 

Adieu tristesse,
Bonjour tristesse.
Tu es inscrite dans les lignes du plafond.
Tu es inscrite dans les yeux que j'aime

 

Tu n'es pas tout à fait la misère,
Car les lèvres les plus pauvres te dénoncent
Par un sourire.

 

Bonjour tristesse.
Amour des corps aimables.
Puissance de l'amour
Dont l'amabilité surgit
Comme un monstre sans corps.
Tête désappointée.
Tristesse, beau visage.

 

Paul Éluard, pseudoniem van Eugène Émile Paul Grindel, (Saint-Denis, 14 december1895Parijs, 18 november1952) was een Frans dichter.

Éluard is één van de bekendste Franse Surrealisten. Op 18-jarige leeftijd bracht hij zijn eerste dichtbundel uit. Zijn bekendste bundel is Capitale de la Douleur uit 1926.

Éluard was lid van de Franse communistische partij. Hij nam deel aan de Spaanse Burgeroorlog. Tijdens de Tweede Wereldoorlog sloot hij zich aan bij het verzet.

 

13:27 Gepost door Oras | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

05/03/2012

TOTAL LOSS

TOTAL LOSS (perte totale)

 

FROM HERO TO ZERO

Op een pittige manier over mooie dingen schrijven is en blijft een riskante bezigheid. Veel en veel makkelijker is te kankeren over de teloorgang van de goede zeden in rusthuizen waar de oudjes met behulp van Viagra alsmaar geil zijn (Viagra, het allereerste medicijn dat de erectie stimuleert), Of de kortzichtigheid van een Paus aan klagen omdat hij tegen condoomgebruik of homohuwelijk is, of de gruwel van een verre oorlog te bezingen als zijnde de enige uitkomst om onze mateloze dorst naar Macht + Petrol voor onze auto te lessen.

 

Ikke Bravo neemt samen met zijn boezemvriend Oras, de onverbiddelijke alweter, HET GROOT BESLUIT  om met veel moed en overtuiging door te gaan met het bedenken van sprookjes ten gerieve van eenieder.

 

Ja, “La percévérance” is een nobele karaktertrek bij alles wat leeft.

Daar horen wij “Mensen” toch bij!

 

Alleen mooie, hartversterkende sprookjesverhalen hebben een positieve werking op onze samenleving. Tot het bittere einde der tijden moet de Mens deze medicijn tot zich nemen opdat de vastgegroeide breincellen zouden losweken. Men kan deze sprookjesverhalen best vergelijken met kruipolie nodig op vastgeroeste bouten en moeren van de grasmaaier Honda, die na de negen regenmaanden uit het tuinhuisje wordt gehaald en maar niet het werk wil uitvoeren waarvoor hij gemaakt is. Namelijk enkel en alleen het gras kort maaien van het grasveldje (pelouse gazon) vol molshopen.

(Let op: Spelling (deels) uit 1864: Molshoop,m,(-en), hoopje aarde boven een molsnest. (ENCYCLO)

De mol leidt een solitair bestaan! Hij speelt ook een rol in het vroegere bijgeloof. Mollenpoten werden meegedragen voor geluk!

10:58 Gepost door Oras | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

27/02/2012

FOR MEN

KENZO

De elegante wintermantel ‘KENZO For Men’ komt op het nippertje het harde jaargetij door. Van de zeven mooie paarskleurige bouttons is er slechts één nog in functie. Namelijk boven, aan de opstaande hoge kraag. Paars is een roodachtig blauwe kleur waarvan de grenzen niet duidelijk vastliggen. Een oud woord dat teruggaat op het middeleeuws Latijnse woord persum dat donkerblauwe stof of kleur betekent.

De andere bouttons  zijn door het steeds maar open en dichtknopen van de ‘KENZO For Men’ beetje bij beetje losgekomen. Hangen er een tijdje zielig bij tot ze uiteindelijk met een zucht op de vloer terecht komen, als een wieltje enkele rondjes draaien en er totaal uitgeput voor dood blijven liggen tot Ikke Bravo ze met enig medelijden opraapt en zorgvuldig opbergt in een van de zeven kleine binnentasjes in de fijne dubbele voering van zijn “KENZO For Men”. Elk tasje, voorzien van een ritssluiting, draagt een met de hand gebroduurd nummer van 1 tot en met 7.

Dergelijke mooie bouttons zijn ware zeldzame kunstwerken. Hij wil er zorg voor dragen en ze later, voor de volgende winter, weer aannaaien op hun respectievelijke plaats want Ikke Bravo heeft elke knoop genummerd op de achterzijde met een viltstift. Permanent marker. Resistente al agua sobre casi todo tipo de materiales. Eveneens vermeld in het Frans en het Engels. Wat vrij vertaald in onze mooie spraak wil zeggen ‘licht en waterbestendig. Te gebruiken op bijna alle materialen’.

Naailessen voor beginners en gevorderden onder het motto ‘leren is willen’. Leer te werken zoals de professionals. Styliste geeft naaldvakonderwijs in eigen atelier ergens in Amsterdam. Er is nog plaats op de dinsdagavond van 19.00 – 21.30 uur. Even op en neer Brussel>>Amsterdam>>Brussel om te leren hoe je een knoop aanzet!

Algauw komt Ikke Bravo tot de conclusie dat er nergens informatie te vinden is voor het aanzetten van knopen of ‘bouttons’. Wanneer hij Barbara von Brandenburg vraagt hoe het nu eigenlijk moet haalt ze de schouders op. Het enige wat ze weet te vertellen is dat men een naald en sterk naaigaren moet hebben en… dat er aan de achterzijde een klein satelitknoopje moet. Dat je in feite de ‘masterboutton’ en het ‘satelitknoopje’ door hun vier gaatjes in kruisvorm aan elkaar naait. Tussen de twee knopen, moet de mooie met hand getuft Tissu van de “KENZO For Men”.

Met nostalgie naar de volgende winter neemt Ikke Bravo HET GROOT BESLUIT de “KENZO For Men” in de kleerkast op te bergen en te voorzien van de nodige ‘ANTI MOT BLOKJES CEDERHOUT.

08:47 Gepost door Oras | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

20/02/2012

HOY HOY!!!

HOY HOY!!!

“Vroeger was alles beter” (een uitspraak die zijn grootouders al gebruikten, gevolgd door een diepe zucht “JA…JAJAA”.

Het slingeruurwerk of wandklok tikte verder. Om te voorkomen dat de slinger uitgeslingerd geraakt moest die steeds weer een zetje krijgen, door middel van gewichten in lood, die na een bepaalde tijd weer omhoog getrokken moesten worden. Een delicate bezigheid enkel en alleen door grootvader Bravo uitgevoerd. Elke dag weer… Jaar in jaar uit.

Ja, de tijd staat niet stil!

 

Het handpalmverhaal (flach fiction) maakt probleemloos een sprong vooruit in de tijd die nooit stilstaat!

 

BLAK JACK is een gestroomlijnde DODGE-corbillard (lijkwagen) waar Barbara en Ikke Bravo in “the wonder years of Oras” mee rondtoerden. Met 8 krachtige maar ook drinklustige cylinders, zwevend over berg en dal, tot groot jolijt van iedereen.

Ikke Bravo dacht plots “even mijn oude moeder in het polderdorp aan de Noordzee een vluchtig bezoekje brengen”.

Zij was haar middagdutje aan het doen toen de hond blafte en ze de zwarte corbillard (lijkwagen) zag komen aanrijden in de dreef omzoomd met hoge, in de Westenwind ruisende populieren. Een geslacht van loofbomen uit de wilgenfamilie.

 

HOHO, ze komen mij nu al halen. Ik ben wel stokoud maar niet dood en de lijkwagen is niet versierd met bloemen en kransen!

 

Ze vond het heel erg maar zette toch meteen koffie, schoof de blik doos (op het deksel het portret van de Koning) met zelfgebakken speculaas op tafel.

Zij had de gewoonte te zeggen;

“ge moèt de menschen oltiet goèt ontvang é”.

 

JAJA…VROEGER WAS ALLES BETER!!!

 

PAGINAS   2

WOORDEN   256

TEKENS EXCLUSIEF SPATIES   1317

ALINEA’S   12

REGELS   37

08:45 Gepost door Oras | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

13/02/2012

HET GROOT GELUK

OP ENKELE UREN VAN HET GELUK

 

Heihei…Ikke Bravo

Binnen enkele uren, indien je niet antwoordt, zal de buitengewone kans om een groot geluk te kennen toegekend worden aan een andere persoon. Dat is de beslissing waartoe ik gekomen ben niettegenstaande mijn diepe verlangen je te helpen. Het zal Sylvia zijn die zal genieten van deze voorkeurbehandeling, en het is nog niet te laat om deze nog te aanvaarden.

Inderdaad, indien je wenst te genieten van de grote realisatie van de wensen voor 2012, is het nog net de tijd.

Daartoe volstaat het te klikken op de link hieronder:

 

KLIK HIER VOOR JE GROTE REALISATIE VAN

DE WENSEN VOOR 2012

 

GABRIELLA

 

Helderziende. Gediplomeerd in parapsychologie en beheerst de technieken van hypnose, telepathie en afstandsbehandeling.

 

Mijn gaven om U te helpen

Ik ben gespecialiseerd op gebied van tarotkaarten, numerologie, astrologie en oude traditionele paranormale wetenschappen.

 

Valideer nu uw bijdrage!

Geweldig, uw grote geluksdag is aangebroken en u heeft besloten uw toekomst in eigen handen te nemen.

Groot gelijk dat u richting wilt geven aan uw persoonlijke actie. Ik ben al begonnen om uw leven te verbeteren op gebied van liefde, werk, geluk en geld.

 

Wilt u dit Grote Plan ontvangen, doe dan mee

voor 19,50 Euro.

-Kredietkaart        OK

-MisterCach         OK

-PaySafeCard      OK

 

Gabriella

 

Reacties van tevreden mensen

 

Ons droomhuis

Al maanden waren we op zoek naar een huis. Na 6 maanden begon ik wanhopig te worden. 2 weke nadat ik raad had gevraagd aan Gabriëlla vonden we dit fantastische huis. We kunnen ons geluk niet op!

 

Veel dank Gabriëlla

Ik schrijf U deze kaart vanuit Venetië waar ik een romantisch week-end doorbreng. Het is te mooi om waar te zijn! Dankzij U houdt hij weer van mij als op de eerste dag.

 

OEPS…Wie alle geloof verloren heeft in; een of andere godsdienst, de maatschappij waarin hij/zij leeft, of in zichzelf, kan terecht bij een waarzegger, tarotlezer en de slechte tijden zijn voorgoed van tafel.

Liefde, Werk, Geluk en Geld komen op je af als bij toverslag. Je onzichtbare slechte geest, verantwoordelijk voor alle tegenslagen, verlaat je als bij toverslag!

 

FRIEDE, FREUDE, EIERKUCHEN het hele jaar door voor amper 19,50 Euro!

;-))

Lekker meegenomen denkt de simpele Ikke Bravo, ontkurkt meteen een fles lekkere gechambreerde rode wijn en schenkt

de twee geslepen kristalglazen half vol.

PROSIT…CHEERIO…OP JE GEZONHEID…

10:42 Gepost door Oras | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

06/02/2012

HET GROOT BESLUIT

Slanke vingertoppen nestellen in zijn handpalm. Ze lijken op de tenen van een Balkansperwer* en zijn voorzien van lange vingernagels waaronder een rand vuil. Ze wentelen zich plots om, strekken zich uit en sluiten zich krampachtig tot klauw. Met haar zwarte ogen kijkt de zigeunerin Ikke Bravo doordringend aan.

Vijf euro.

Zonder een woord van dank.

Geen ‘merci’…

Een eind verderop staat haar clan te wachten. Alvorens hen het geld te brengen klampt ze nog even een oude dame aan. Al neen schuddend met haar hoofd loopt het stokoud mensje verder waardoor ze blijk geeft niet te willen luisteren, laat staan vijf euro te spenderen aan haar toekomst. Helaas, Ikke Bravo kan met eigen ogen zien hoe de zigeunerin een bliksem slaat vanuit haar handpalm naar de oude dame. De oude dame struikelt over een onzichtbare steen, ja onzichtbare steen, verliest haar evenwicht en valt morsdood op de kasseien.

Ikke Bravo neemt ‘HET GROOT BESLUIT’ steeds te luisteren naar de stem van een zigeunerin.

*Wetenschappelijke naam:
Accipiter brevipes (Severtzov, 1850)

Nederlandse naam:
Balkansperwer

Vogelgroep: Havik-achtigen

Veldkenmerken. 32-38 cm, spanwijdte 64-80 cm. Beide sexen hebben roodbruine ogen en langere puntige vleugels dan Sperwer. Staart heeft 6 of meer banden (4-5 bij Sperwer). Mannetje eenvoudig te onderscheiden door witte onderdelen met zwarte vleugelpunten. Nek, mantel en bovenvleugels blauwgrijs, wangen grijs, zijde van nek oranje. Onderdelen lijken geheel wit, maar met rossige waas (eigenlijk fijne bandering) opborst en flanken, contrasterend met witte ondervleugel. Vrouwtje lastiger te onderscheiden van vrouwtje Sperwer, maar heeft puntige vleugels, van dichterbij meer eenkleurig gezicht (mist bleke keel en wenkbrauwstreep), bruinere bovendelen en fijnere bandering op borst. Onderdelen van juveniel zwaar gestreept met donkerbruine, druppelvormige vlekken (jonge Sperwer heeft gebandeerde onderdelen).Google.

09:07 Gepost door Oras | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

30/01/2012

DE VOORSPELLING

De jonge vrouw met baby op de arm heeft grote zwarte ogen, blauwe wulpse lippen waarachter twee rijen scherpe met goud beklede tanden schuilen. Wanneer ze glimlacht, verschijnt er een lichtstraal op haar bloedrode tong die haar gevleugelde woorden extra kracht geeft.

Ze kent de kunst van het voorspellen en zegt fluisterend wat Ikke Bravo zoal te wachten staat.

Zijn toekomst is (zoals bij elke mens) min of meer rooskleurig!

 

-Pech en teleurstellingen. Jezelf betreuren veroorzaakt vertragingen.

Hmm… zegt Ikke Bravo.

 

-Een tegenslag blijkt onaangenaam te zijn, maar is in feite een zegenrijk iets.

Hmm… zegt Ikke Bravo.

 

-Jij krijgt wat je wilt, maar de dingen zijn niet precies hoe ze eruit zien.

Hmm… zegt Ikke Bravo.

 

-Het zal veel beter gaan dan jij verwacht.

Hmm… zegt Ikke Bravo.

 

-Goed nieuws komt in een boodschap aan, maar zoek raad als jij wettelijke documenten behandelt.

Hmm… zegt Ikke Bravo.

 

-Een kort reisje blijkt zowel prettig als voordelig.

Hmm… zegt Ikke Bravo.

 

-Volg je intuitie over valse vrienden. Laat je niet verleiden om iets kwaads te doen!

Hmm… zegt Ikke Bravo.

 

-Ziekte op korte termijn brengt je zorgen. Een scheiding brengt je smart.

Hmm… zegt Ikke Bravo.

 

-Jij wordt het slachtoffer van geroddel of schandaal.

Hmm… zegt Ikke Bravo.

 

-Waarom zo’n haast? Neem je tijd om een beslissing te nemen – niet haastig doen of jij zult het betreuren.

Hmm… zegt Ikke Bravo.

 

-Succes in de liefde. Bijlegging is mogelijk.

Hmm… zegt Ikke Bravo.

 

-Het zal veel beter gaan dan jij verwacht.

Hmm… zegt Ikke Bravo.

 

-Een tegenslag en pech zullen je teleurstellen.

Hmm… zegt Ikke Bravo.

 

-Een verlies of tegenslag blijkt in elk geval misschien onaangenaam te zijn, maar zegenrijk. Ongeluk.

Hmm… zegt Ikke Bravo.

 

-Fantastisch geluk is op weg. Geluk en voordeel zijn daar voor jou.

Hmm… zegt Ikke Bravo.

 

-Wees niet bang om je plannen te moeten wijzigen. Andere mensen hebben goede raad om te geven, ook onbekenden.

Hmm… zegt Ikke Bravo.

 

-Nieuwe vrienden brengen opwinding in uw leven. Andere mensen laten zien hoe hulpvaardig ze kunnen zijn.

Hmm… zegt Ikke Bravo.

09:07 Gepost door Oras | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

23/01/2012

Godenmuziek

Godenmuziek ontstaan in India de bakermat van het Nirwana dat eigenlijk verwijst naar de hoogste staat die door de mens bereikt kan worden, en waardoor heiligheid behaald wordt. Nirwana betekent letterlijk: uitgeblust, uitgedoofd, niet meer branden.

Het uitgedoofd zijn verwijst naar het einde van de begeerte.

Precies dáár zit een adder in het gras. De sluwe zigeuners,

( Ziehender Gauner, wat “reizende dief” betekent) stelen het, door de Nirwana-aanbidders verworpen, ‘vuur van de begeerte’. Ze verpakken het heimelijk. Verweven het in hun zigeunermuziek die ze alleen in eigenkring spelen. Zwerven met deze onschatbare buit dwars door de eeuwen richting de Balkan. Ze pikken her en der wat uit lokale volksmuziek en zijn nu over de hele Westerse wereld onmisbaar bij het opvrolijken van de caféterrassen, en overvolle restaurants. Tot groot plezier van de lokale bevolking die enkel nog van de geneugten des levens wil genieten zonder de bijhorende weeën.

Zich eveneens, voor alle zekerheid, de toekomst laten voorspellen door mysterieuze zigeunerkinderen geboren in de pelikaannesten van de Delta Dunării is weer volop in de mode. Zelfs de Groten der Aarde raadplegen deze toekomstvoorspellers alvorens een belangrijke beslissing te nemen.

10:46 Gepost door Oras | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

16/01/2012

KLOON IKKE BRAVO BIS

Morgen, of iets later, zal ook de bikinisnede wegvallen dank zij het klonen. Klonen of kloneren wordt dan de kunstmatige wijze van reproductie van de ‘Homo Individualis’, waarbij een bijna identieke genetische kopie wordt geproduceerd. Wat het einde betekent van de soort dat zich sinds de oertijd als wilde dieren geslachtelijk voortplant. Een kloon kan worden gedefinieerd als een genetisch identieke nakomeling van één ouder. Een ‘Ikke’ dus en dat willen we toch allemaal…Als simpel voorbeeld, de Bravo bis. Enzovoort!

Klonen als voortplanting wordt in de toekomst het enig menselijk ingrijpen, en de liefdesdaad een soort  vrijetijdsbezigheid zoals fitness oefeningen. Koppels die plots zin hebben in een partijtje pure seks zonder bijbedoelingen of angsten, laten het vuur in zich oplaaien door het beluisteren van de tijdloze, opzwepende zigeunermuziek overgedragen van generatie op generatie.

06:50 Gepost door Oras | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

10/01/2012

sectio caesarea

Ergens in het hoge riet wordt een nieuwe generatie zigeunerkinderen geboren. Ze groeien op in de vogelnesten tussen de broedeieren van de grote pelikaan die hen tevens de eerste vrije, aangrijpende muziektonen aanleert.

Is het pas geboren kind niet sterk genoeg, of onvoorzichtig en valt het uit het nest. Jammer… Daar heet dat niet, een vogel voor de kat, maar een lekker hapje voor de reuzenkarper. De zigeuner nieuwkomelingen worden niet met de keizersnede ter wereld gebracht. De medische term ‘sectio caesarea’. Een operatie waarbij het kind via de buikwand naar buiten wordt geholpen bij een operatie die ongeveer 45 minuten duurt. Meestal binnen een kwartier na het begin van de ingreep is het schepseltje er. Daarna maakt de gynaecoloog de baarmoeder en de verschillende lagen van de buikwand met hechtingen dicht.

Bij een keizersnede zijn twee soorten verdovingen mogelijk. Namelijk er bijzijn tijdens het wereldgebeuren of niet want bij narcose slaapt men tijdens de ingreep.

Bij een ruggenprik spuit de anesthesist verdovende vloeistof tussen de ruggenwervels. Snel worden onderlichaam en benen gevoelloos. Bij een ruggenprik maakt de moeder de geboorte van haar kind bewust mee, en al tijdens de operatie kan ze het kind zien, horen en aanraken. Het is pijnloos. De gynaecoloog maakt een ‘bikinisnede’. Een horizontale snede vlak boven het schaambeen, ongeveer rond de haargrens. Na de snede in de huid worden het vet onder de huid en een laag verstevigend bindweefsel boven de buikspieren doorgesneden. De lange buikspieren die van de ribbenboog naar beneden lopen worden opzij geschoven, en vervolgens opent de gynaecoloog de buikholte. De blaas, die voor een deel over de baarmoeder heen ligt, wordt losgemaakt van de baarmoeder en naar beneden geschoven. De gynaecoloog haalt via een dwarse snede in de baarmoeder het kind naar buiten.

Het is gegarandeerd pijnloos belooft de gynaecoloog en dank zij de bikinisnede, aangebracht juist tegen de haargrens blijft het smalle litteken verscholen. Voor later lekker meegenomen bij het zonnebaden op een vakantiestrand.

Als dat allemaal waar is ligt ‘HET GROOT BESLUIT’ voorhanden. Pijnloos baren zonder de vagina te beschadigen De vagina het wezenlijk middelpunt  van de menselijke geschiedenis. Wie het tegendeel beweert is een huichelaar of aanhanger van een of ander geloof of sekte.

06:38 Gepost door Oras | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

02/01/2012

VERLEDEN TIJD

die quersumme von 2012 ist die 14. >temperance<

intuition
synthese (das ungleiche zusammenfügen)

    * Temperance ----- Harmony ----- Balance ----- Health

    * Moderation ----- Joining forces ----- Well-being ----- Recovery

    * Equilibrium ----- Transcendence ----- Unification ------ Healing

    * Synthesis ----- Bringing together opposites ---- Feeling secure

M.G. BERLIN 01 01 2012


TAAL_TEKEN_ZEEMAN_04.jpg

IKKE BRAVO EN DE VERLEDEN-TIJD

IL FERA BEAU DEMAIN

 

verleden tijd van regelmatige werkwoorden

Sommige werkwoorden krijgen de uitgangen -de en -den, andere de uitgangen -te en -ten. Dat hangt af van de eindklank van de stam. Als dat een van de medeklinkers van 't kofschip of 't fokschaap is (/t/, /k/, /f/, /s/, /ch/, /p/), of de medeklinker /sj/ (bijvoorbeeld in ramsjen), dan krijgen de vervoegde vormen -te(n). Als de stam eindigt op een klinker of een stemhebbende medeklinker, krijgen de vervoegde vormen-de(n).

 

 

09:06 Gepost door Oras | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |